domingo, 16 de setembro de 2018

A Xustiza declara abusiva hipotécaa Tranquilidade que comercializou Banesto.

Os afectados estiveron pagando un 5,75% de interese durante 10 anos sen apenas amortizar capital. O pago de máis podería superar os 60.000 euros.


la Vanguardia https://www.lavanguardia.com/economia/20180912/451776909496/justicia-abusiva-hipoteca-tranquilidad-banesto.html?utm_campaign=botones_sociales_app&utm_source=whatsapp&utm_medium=social

Hipotécaa Tranquilidade comercializada por Banesto, agora integrado en Banco Santander, nos meses previos ao estalido da crise financeira foi declarada abusiva polo Xulgado Mercantil, número 6 de Madrid. Así o explicou a asociación de defensa dos intereses dos usuarios financeiros, Asufin, que liderou a demanda colectiva contra este produto financeiro.
 
  O produto comercializouse entre parellas novas durante os meses previos ao estalido da crise financeira cando o euribor marcaba máximos en España. Nese momento, a publicidade de Banesto asegura a “tranquilidade” dos seus clientes ofrecendo un tipo fixo durante o primeiros dez anos de vida do crédito. 
 
Unha década pagando intereses do 5,75%.
 
O problema, segundo explicou Patricia Suárez, presidenta de Asufín, é que o tipo que estiveron pagando os afectados durante estes últimos 10 anos foi do 5,75% sen que se viron favorecidos pola caída do euribor que se produciu desde entón. “A maioría pensaba que a súa hipoteca non baixaba porque tiñan unha cláusula adoito, pero cando chegan á asociación e analizamos os seus contratos démonos conta que había moito máis”, asegura Suárez. En concreto, o xuíz considera abusivo non só ese tipo de interese, tamén o sistema de amortización, as datas de liquidación de intereses. 
 
Os afectados pagaron un extra prezo duns 60.000 euros.
 
 Pero non só os intereses eran desproporcionados, o xuíz tamén declarou abusiva é a estrutura de amortización do produto deseñado por Banesto. A hipoteca estaba deseñada para que durante eses primeiros anos, o cliente só estaba a pagar intereses sen apenas amortizar capital. “Dez anos despois, os afectados deben case o mesmo que cando contrataron a hipoteca. É dicir, é coma se esta década estivesen vivindo de aluguer”, explica a presidenta de Asufin. Segundo os cálculos desta asociación, un afectado cunha hipoteca media de 200.000 euros pagaría uns 60.000 euros de máis nestes 10 anos. 
 
 
A sentenza ditada polo xulgado madrileño establece a nulidade de todas estas cláusulas abusivas e condena á entidade financeira, agora Banco Santander, a deixar de aplicar estas cláusulas nas hipotecas e recoñece o dereito dos afectados a que sexa a entidade financeira a que asuma todo os gastos que este proceso implique. 
 
Mesmo recoñece a nulidade dunha cláusula financeira denominada “gastos a cargo do prestatario” na que Banesto cargara sobre os clientes todos os gastos de xestión, os impostos a constitución da hipoteca e mesmo os gastos de clausura da mesma Para recuperar o pago de máis hai que ir a un xuízo persoal Desde Asufin explican que ao tratarse dunha demanda colectiva a resolución xudicial non só afecta o centenar de familias que a promoveu desde a asociación, senón a todos os afectados. É dicir, o banco debería deixar de aplicar esa cláusula abusiva. 
 
Outra cousa é a recuperación do diñeiro pago de máis. “Quen queira recuperar o diñeiro deberán acudir de maneira individual aos tribunais”, advirten desde Asufin. A sentenza pode ser recorrida por Banco Santander que xa está a chegar a acordos bilaterais con algúns clientes para evitar que,como ocorreu con outros produtos financeiros, este tamén poida chegase a Tribunal Supremo e, no seu caso, á Xustiza Europea.

O criterio preliminar do TXUE abre a porta a anular 17.000 desafiuzamentos.



 O avogado xeral da Corte de Luxemburgo insta a anular as execucións cando a hipoteca permita inicialas por unha soa falta de pagamento.

 Rexeita aceptar as cláusulas de vencimiento anticipado abusivas aínda que o banco non as aplique ata sufrir 36 atrasos no cobro.


 (5 días o País)https://cincodias.elpais.com/cincodias/2018/09/13/midinero/1536826666_355017.html

  O avogado xeral do Tribunal de Xustiza da UE ( TXUE), unha especie de fiscal xeral da Corte comunitaria, considera que as cláusulas hipotecarias españolas que permiten iniciar un desafiuzamento ante unha soa falta de pagamento deben ser anuladas por abusivas e non poden ser suavizadas. 
Esta é a conclusión que o polaco Szpunar alcanzou tras estudar unha cuestión exposta polo Tribunal Supremo español ao TXUE, e catro casos similares máis. Luxemburgo deberá emitir un ditame definitivo nas próximas semanas tras escoitar o criterio do avogado xeral, que adoita seguir. 
 A proposta de Szpunar supón eliminar do contrato as cláusulas de vencimiento anticipado que permitan iniciar a execución hipotecaria ante unha soa falta de pagamento, sen posibilidade de substituír o texto das mesmas elevando o número de cotas para permitir que o banco poida impulsar o desafiuzamento aínda que a falta de pagamento sexa maior, como suxeriu o Supremo.
 De feito, aínda que a execución hipotecaria dun dos casos non se inicia coa primeira falta de pagamento, senón cando xa se deixaron de abonar 36 cotas, o avogado xeral considera que a abusividad da cláusula debe impedir aplicala igualmente.

Este postulado, de ser adoptado polo propio tribunal no seu ditame definitivo, podería anular miles de desafiuzamentos que levan máis dun ano suspendidos á espera do pronunciamiento comunitario. En concreto, desde que o Supremo elevase a súa consulta en febreiro de 2017, as execucións hipotecarias sobre vivenda descenderon un 55%, pasando dunhas 5.500 ao trimestre a unhas 2.500 entre marzo e xuño de 2017. Aínda que pode haber outros factores que fosen rebaixando o volume de execucións, a caída acumulada indica que actualmente pode haber máis de 17.000 desafiuzamentos suspendidos á espera da resolución comunitaria.
 “Se Luxemburgo asume a tese do avogado xeral, o que é moi probable, moitas execucións hipotecarias serán anuladas. E non só iso, senón que os afectados terán dereito a reclamar indemnizacións”, expón o socio-director do bufete Navas & Cusí, Juan Ignacio Navas.
 De momento, o avogado xeral pronunciouse este xoves en termos similares sobre cinco casos distintos, tres de Bankia, un de BBVA e outro de Abanca. Este último foi o que lle expuxo o Supremo que, despois de que o TJUE emendáselle a plana no caso das cláusulas adoito e impuxese a devolución con retroactividade total para os afectados por condicións opacas, optou por curarse en saúde e consultarlle antes de pronunciarse sobre as consecuencias de anular outras cláusulas hipotecarias abusivas. En concreto, o asunto aborda unha hipoteca de 100.000 euros a 30 anos que incluía unha cláusula de vencimiento anticipado que permitía á entidade iniciar a execución do crédito e esixir o pago da totalidade da débeda pendente, máis os gastos, intereses ordinarios e de demora, en caso de falta de pagamento dunha única cota mensual. Unha condición que adoitaba incluírse habitualmente nas hipotecas españolas.

Szpunar lembra que a xurisprudencia que emana de varios casos españois aclara que unha soa falta de pagamento “non constitúe un incumprimento suficientemente grave en relación coa duración e a contía do préstamo” que permita executar a totalidade do crédito. O avogado xeral conclúe así, nos cinco casos abordados, que os procedementos de execución derivados de aplicar a cláusula abusiva deben suspenderse, a non ser que o consumidor acepte expresamente continuar por esta vía. 
A partir de aí, o avogado xeral do TJUE lembra que “os xuíces nacionais están obrigados, pura e simplemente, a deixar sen aplicación as cláusulas consideradas abusivas”, polo que “a totalidade da cláusula quedaría necesariamente sen efecto”.
 O efecto na reforma hipotecaria Precisamente a xurisprudencia que menciona Szpunar xa motivara un importante capítulo da reforma hipotecaria que o Congreso leva preto dun ano tramitando, co que se busca elevar o limiar de falta de pagamentos a partir do que o banco pode iniciar a execución. O Goberno do PP propuxo que en lugar dunha falta de pagamento, ou tres como se estableceu na reforma de 2013, o volume de débeda deba ascender ao 2%, ou a nove cotas, na primeira metade do préstamo, ou ao 4%, ou 12 cotas, despois.
Outros grupos, como o socialista, propuxeron fórmulas alternativas con limiares máis altos mediante emendas que están por discutir. “A conclusión do avogado da UE fai máis necesario que nunca a aprobación urxente da lei de transparencia na contratación masiva que se tramita no Congreso e que integra a ineficacia plena das cláusulas abusivas: é dicir se unha cláusula é declarada nula, todos os efectos xerados pola devandita cláusula deben anularse”.


O avogado xeral do TXUE insiste nas súas conclusións sobre o vencimiento anticipado na preeminencia do dereito europeo. (confilegal) por  Luís Javier Sanchez | 14 setembro, 2018

Maciej Szpunar, avogado xeral do Tribunal de Xustiza da Union Europea ( TJUE) por Polonia fixo público tres informes sobre cinco cuestiones prejudiciales sobre os procedementos de execución en marcha que agora o Tribunal terá que ratificar, ou non, noutras tantas sentenzas nuns meses. De ratificar os ditames feitas públicas onte por Szpunar, todos os cidadáns nesa situación terán que ser consultados se queren que continúe o proceso de execución.
 A figura do avogado xeral do TJUE -son 9, doutros tantos países- non ten nada que ver cos avogados, fiscais ou avogados do Estado. Desempeña un papel especial no Tribunal de Xustiza, achegando aos xuíces a súa opinión con total imparcialidade e independencia. Non forman parte das deliberacións do Tribunal, cuxos xuíces son os que finalmente achegan a decisión final. As conclusións do avogado xeral non se presentan en todos os supostos, senón só “cando o asunto meréceo.
 Cada vez que hai un elemento de novidade, de falta de claridade, pídense conclusións”. Agora o TXUE, entre dúas semanas e tres meses, deberá ratificar ou non a formulación do avogado xeral Szpunar nas cinco sentencias mencionadas. Estatisticamente, no 67 por cento das sentenzas os maxistrados do TXUE seguen os ditames dos avogados xerais.
 Como xa adianto CONFILEGAL, o pasado mes de maio catro avogados españois, Dionisio Moreno e Verónica Dávalos, con máis experiencia, e dous debutantes, Gonzalo Carrasco, novo avogado da PAH e Ana Cotero, da Quenda de Oficio estiveron presentes en Luxemburgo sede do TXUE, nas diferentes cuestións prejudiciales expostas polas cláusulas de vencimiento.
Nesa reportaxe sinalabamos como estaban acudidos estes avogados nestes asuntos. Para Dionisio Moreno, “con estas conclusións queda claro que se xa se pronunciou un tribunal sobre a abusividad dun cláusula o que non pode facer un tribunal superior dicir que non é abusiva ou revisar devandito pronunciamiento”, segundo despréndese das conclusións do asunto de Alacante.
 Isto o que ao parecer deixa claro é que non se pode revisar ningunha execución hipotecaria”. A xuízo deste avogado experto en dereito hipotecario, destas conclusións dedúcese que “Os xuíces deben ser libres para valorar a abusividad desta cláusula e non pode ser que o Tribunal Supremo pida que se prescinda desa xurisprudencia e execútese o procedemento, Non se poden cambiar as regras do xogo e menos o Tribunal Supremo que non coñece de execucións hipotecarias. Non ten competencia para revisar execucións hipotecarias porque non hai recurso de casación nestes momentos”.
 Na súa opinión é cuestionable, como se indican nas conclusións que o Avogado Xeral ha unido nas cuestións prejudiciales dos asuntos de Fuenlabrada e Santander “ que o mellor que lle poida pasar ao consumidor é que lle executen, Agora haberá que informar o consumidor e este terá que decidir sobre o seu futuro. Se quere execución ou que se arquive o asunto cando se declare como abusivo a cláusula de vencimiento anticipado”.
Este xurista lembra que este caso atopouno en dúas sentenzas e nun asunto que levei en Galicia “ se se aplica a xurisprudencia do TXUE sobre a abusividad da citada cláusula de vencimiento anticipado, non se poderá aplicar outra sentenza contraditoria do Tribunal Supremo pare revisar esa valoración”. O avogado xeral ha presentado tres informes, un do asunto de Alacante, outro que relaciona o asunto de Fuenlabrada e Santander e un terceiro da cuestión de Supremo e do asunto do xulgado de 1 instancia de Barcelona. A día de hoxe o TXUE, ditou dúas sentenzas e catro autos sobre vencimiento anticipado se temos en conta que xa na sentenza Aziz falábase deste tema. “De momento e ata que non teñamos as sentenzas destes asuntos, moitas execucións hipotecarias por unha falta de pagamento están detidas.
Agora, o consumidor poderá decidir sobre o seu futuro neste tema”, advirte Moreno. “Os bancos que asinaron o Código de Boas Prácticas para evitar execucións hipotecarias e chegar acordos cos seus clientes, normalmente non o utilizan e van directamente á execución” 

Spunznar é un avogado xeral que coñece ben o vencimiento anticipado. De feito foi o que presentou conclusións aos asuntos Primus e Penalva López (2015), sobre esta temática. Como primeira conclusión xeral Verónica Dávalos destaca “que están os asuntos interrelacionados.
 Xunto coa relación antes descrita, hai outros dous asuntos do Supremo e de Barcelona tamén relacionados. De feito as conclusións de cada asunto remiten ao outro relacionado en varias pasaxes. Isto xera complexidade para entendelo”. Desde esta perspectiva, Spuznar convida ao citado tribunal “a que siga mantendo a súa xurisprudencia sobre esta cláusula de vencimiento anticipado. Propón que se confirme dita xurisprudencia, de tal forma que a idea do Tribunal Supremo de descafeinar a importancia desta cláusula non será posible.
Non se pode cortar en anacos a cláusula para poder salvala”, aclara. Do mesmo xeito que pasou no relacionado coas cláusulas chan, “a cláusula de vencimiento anticipado, se se declara nulo, non é vinculante. Tense como non posta e non existiría. Aquí non se poden inventar cousas para moderar. É o mesmo esquema das cláusulas chan que se viviu nestes anos”. Tamén destaca que “ se no procedemento de execución hipotecaria se se declara nula a cláusula, o procedemento non pode proseguir.
Haberá que preguntarlle ao consumidor se quere ou non seguir coa execución hipotecaria. Ata agora o xuíz seguía coa execución.” Lembra que cando levamos o asunto Penalva lopeznos indicaron que vivas habería máis de 431.000 execucións hipotecarias no 2015. Son centos de miles de procedemento que haberá que ver como queda coas futuras sentenzas do TXUE sobre estes temas en cuestión”. No caso de que fose así, e demostrásese que a cláusula de vencimiento anticipado é nula por abusiva solicitada polo consumidor, tería que arquivarse devandito procedemento.
 “Hai que ser prudente sobre esta cuestión e revisar asunto por asunto. As execucións hipotecarias baixaron moitísimo  a expensas destas sentenzas do TXUE que estamos a comentar”. Este avogado espera que o TXUE siga a liña do avogado xeral Spuznar nas súas conclusións reflectida. O Avogado Xeral propón que se confirme dita xurisprudencia do TXUE para que ningún tribunal poida descafeinar a nulidade desta cláusula Cláusulas abusivas nulas.
 Outro xurista que opina sobre este tema é Jose María Erausquin, socio director de Avogados Res. Moi envorcado a traballar como plataformas como Stop Desafiuzamentos Guipúscoa. Na súa valoración das conclusións do avogado xeral do TXUE destaca que “o artigo 6 da directiva e o principio de efectividade o que sinalan é que se unha cláusula é abusiva e nula, hai que expulsala e colocar ao consumidor na situación anterior á aplicación da cláusula. Non se pode modular por ningunha cláusula supletoria. Agora hai o xuíz deberá preguntarlle se se segue coa execución. Ata agora poucos xuíces fixérono”. 

Erausquin lembra que “nos casos que os meus defendidos pediron o arquivo do asunto, facíano para negociar co banco. Tiñan a casa en propiedade e alcanzaron un acordo co banco. Noutras situacións, a débeda era tan alta que preferiron a execución ou os propios xuíces seguiron adiante sen preguntar ao interesado”. O noso interlocutor lembra que hai unha chea de procedementos suspendidos á espera de como resolva o TXUE na súa sentenza devanditos preitos pola aplicación da cláusula de vencimiento anticipado. “Se esa clausula execútase cando a pide o executado, as execucións confirmaranse. Todas as suspendidas ratificaranse cando o TXUE dite unha sentenza en próximos meses”, afirma. O Tribunal Supremo foi cuestionando estes principios comunitarios.
Agora o avogado xeral di que o principio de efectividade é este e que a cláusula se é abusiva é tamén nula e non se pode substituír Respecto das sentenzas, cre que respectará o principio de efectividade do dereito da UE vinculado ao articulo 6.1 da directiva. “É a pedra angular”. E di que” as cláusulas abusivas vincúlanlle e que declarada, ese consumidor repoñeráselle á situación anterior no caso de que non existise a cláusula”.
 Fronte a iso recoñece que o “Tribunal Supremo foi cuestionando estes principios comunitarios. Agora o avogado xeral afirma que o principio de efectividade é este e que a cláusula se é abusiva é tamén nula e non se pode substituír. Ademais tampouco se pode substituír por unha cláusula que poida ser mellor, a non ser que o pida expresamente o debedor. Iso pode facer que algunhas execucións hipotecarias detéñanse. Haberá que preguntarlles agora de forma obrigatoria. Se a execución pídea o consumidor non se vulnera ese principio de efectividade”.
 Para este experto “na maior parte dos casos, e aínda que o tentan moitos afectados negociar co banco e salvar a casa, ao final pérdena porque non teñen o diñeiro suficiente para sacala adiante realmente. Se non pode pagar tres cando lle executaron é complicado que poida pagar corenta para estar ao día. É moi difícil financiar esa posibilidade por desgraza”. Ao final atopámonos cun procedemento hipotecario por unha cláusula abusiva que conclúe coa perda da vivenda. “Ata fai catro anos todos os preitos tiñan cláusula de vencimiento anticipado por unha cota. Agora reflíctense tres falta de pagamentos, que tamén creo que é abusivo”, conclúe.

venres, 10 de agosto de 2018

 
UCI. MOVE FICHA !!!

Unidade de Crédito Inmobiliario pantalla crediticia dos Bancos Santander-Paribas.

A mediadora de UCI propuxo onte 9 agosto a posibilidade de aceptar a dación en pago, logo de que presentáramos demanda o 15 de xullo do 2017 contra UCI e de que se celebrara vista o 28 de maio do presente 18.

Será esta familia quen decida si acepta ou non a dación en pago. Sempre condicionada a que os gastos da mesma os asuma o banco parece un abuso pola nosa parte pero veredes que non.

O tema e que UCI entre moitas outras barbaridades e CLÁUSULAS ABUSIVAS nas que baseamos a demanda case 30.000€ de gastos de constitución de hipoteca etc etc... ademais tasou a vivenda a efectos de subasta en 510.720€ si restamos o prestado 266.000€ quedan 244.720€ de sobre-tasación. Quén se beneficiaria disto ?????

o prestamos foi de 266.000 dos cales 216.000 foron destinados a casa o resto a gastos de constitución de hipoteca e outros varios. Esta familia mentres puido pagou ata entregarlle o banco case 120.000€, prácticamente todo en intereses.

Dado que a liquidación e favorable a familia o banco non pode quedarse a casa nacsubasta por menos do 60% do valor de tasación a efectos de subasta 510.720€ (si a liquidación fora contra a familia sería o 70%) isto quer dicir que o banco non se pode asignar a casa por menos de 306.432€, 60% da tasación efectos de subasta, si a esta cantidade lle restamos a cantidade que o banco lle reclama a familia 237.975€ quédanos un saldo favorable a familia de 68.457€, por ser a cantidade debida e reclamada polo banco inferior a cantidade pola que pode asignarse o banco a casa (ISTO LOITÁMOLO NA RÚA TAMÉN antes quedavansa polo 50% e non podías nin facer o posición, ata o ano 2013).

Será a familia a que decida en función da vontade que manteña UCI.

En Xulio de 2016 acudían a stop-desafiuzamentos Ourense unha familia que comprenderan que non podían seguir facendo fronte o pagos das cotas hipotecarias do crédito hipotecario que asinaran no ano 2008 para mercar unha casa.

Intentamos negociar, a proposta desta familia, con UCI unha dación en pago pero non aceptaron. Neste momento coñecemos a José María Erauskin que estaba levando 2 casos de IRPH de Compañeiras de Stop-Desafiuzamentos Ferrol. Dado que o banco non aceptaba unha negociación decidimos presentar unha demanda contra UCI por cláusulas abusivas. A vista celebrouse o luns día 28 de maio deiste ano no xulgado de primeira instancia do Mercantil nº4 de Ourense.

De non ser polo altruísmo de Josema Erauskin nin a familia nin o colectivo dispuña de recursos para presentar esta demanda coa minuta que se podía presumir nun caso así.

José María Erauskin xunto con Maite Ortiz a súa compañeira de despacho (RES abogados) e colaboradores de Stop-Desafiuzamentos Guipuzcoa percorren todo o estado axudando, altruistamente, a familias que acoden os colectivos anti-desafiuzamentos e que non pode asumir os costes dunha demanda destas características.

Sinceiras Grazas compañeiras !!!

A loita e a resistencia dan os seus foitos, seguimos !!

Por certo iste caso pasou por algún outro despacho de avogados da cidade e dixéronlle que non pagara, pero nin calcularon a liquidación e xa non che digo de falar de demandas !!

venres, 25 de maio de 2018


 
 
 
Nesta charla pretendemos analizar como se vulnerou o estado de dereito para propiciar o enriquecemento dunha minoría , levándonos a maioría a situación crítica actual. Tendo que asumir a cidadanía a responsabilidade das decisións tomadas por elites políticas corruptas.

A PAH naceu en Barcelona no Ano 2009 un ano despois do estoupido da burbulla inmobiliaria. No ano 2010 xorden en todo o estado colectivos antidesafiuzamentos que se suman a PAH.

O longo distes 8 anos Presentamos no congreso dos deputados unha ILP avalada con 1.500.000 sinaturas pola DACIÓN EN PAGO e o ALUGUER SOCIAL. O Pp coa súa maioría absolutista impediu que saíra adiante.

Presentáronse Leis autonómicas por unha Vivenda Digna e contra a pobreza enerxética en 7 comunidades autónomas todas recorridas e suspendidas polo Pp no Tribunal Constitucional.

Mentres isto sucedía cantidades inxentes de diñeiro público son dedicadas a rescatar entidades financeiras.

O partido popular chegou a tratar a PAH de terroristas.
Dende o ano 2013 o TXUE emitiu 8 sentenzas que nos dan a razón. O partido popular sigue defendendo os intereses da Banca no canto de mudar a actual Lei Hipotecaria e ADAPTALA A NORMATIVA EUROPEA.

Faise imprescindible unha análise retrospectiva dos desafiuzamentos dende a perspectiva legal para poder comprender que motivou a a actual situación crítica. E propiciar unha lei de posta a cero e segunda oportunidade que permita as 600.000 familias desafiuzadas retomar as súas vidas.

E preciso comprender a especulación para poder garantir unha vivenda digna.

A día de hoxe sigue a especulación propiciada por Rajoy e o partido popular coa SAREB ( Banco Malo). Esta sociedade para a reestruturación bancaria apalanca vivenda de bancos e constructoras mentres o goberno lle presta diñeiro público para sanear os seus balances. Impedindo que caia o prezo da vivenda para seguir a especular coa mesma.
A reforma da lei do chan feita por José María Aznar no ano 1998 abriu o chan a especulación inmobiliaria.

O Partido Popular no canto de actualizar a lei hipotecaria que data de 1808 refundida en 1940 e actualizala conforme a normativa 93/13 de protección o consumidor para evitar a especulación e os abusos bancarios. No ano 2014 crea as SOCIMII sociedades de inversión inmobiliaria que non pagan imposto de sociedades e tributan en condicións privilexiadas. Concentran paquetes inmobles, dende pisos a baixos, para ofrecerllos a fondos de inversión que se están adueñando da renda dos alugueres. Esta nova especulación co aluguer permite que estes fondos Merque edificios enteiros a prezo de Saldo para logo dedicalos a aluguer subindo os prezos do mesmo as familias que están habitando chegando a despexalas si é preciso. Estas SOCIMI creadas por un Partido Popular Corrupto están creando unha burbulla nos alugueres que si non se para urxentemente traerá gravísimos problemas e moito sufrimento en forma de outra burbulla inmobiliaria.

A constitución trata con claridade o dereito a vivenda, determinando no articulo 10.2 como se debe interpretar este dereito, conforme á Declaración Universal dos Dereitos Humanos, e deixa ben claro quen esta obrigada a facelo efectivo.
No Título I.

- Título I. Dós dereitos e deberes fundamentais:

-Artigo 10.

1.A dignidade da persoa, os dereitos inviolables que lle son inherentes, o libre desenvolvemento da personalidade, o respecto á lei e aos dereitos dos demais son fundamento da orde política e da paz social.

2.As normas relativas aos dereitos fundamentais e ás liberdades que a Constitución recoñece interpretaranse de conformidade coa Declaración Universal de Dereitos Humanos e os tratados e acordos internacionais sobre as mesmas materias ratificados por España.

-Artículo 47.

Todos os españois teñen dereito a gozar dunha vivenda digna e adecuada. Os poderes públicos promoverán as condicións necesarias e establecerán as normas pertinentes para facer efectivo este dereito, regulando a utilización do chan de acordo co interese xeral para impedir a especulación. A comunidade participará nas plusvalías que xere a acción urbanística dos entes públicos.

-Artículo 3.

1. Os poderes públicos aseguran a protección social, económica e xurídica da familia.
4. Os nenos gozarán da protección prevista nos acordos internacionais que velan polos seus dereitos.

Como deixa claro o articulo 47 a especulación é contraria o dereito constitucional.

En outubro de 2008 rebentou a burbulla especulativa iniciada no mandato de José María Aznar que gobernou dende o ano 1996 ata o 2004. Jaime Caruana La corte foi nomeado por José María Aznar no ano 2000 e mantivo o cargo ata a chegada o poder do PSOE. No ano 2006 foi substituído por Miguel Fernadez Ordoñez que hoxe presta declaración pola saída da bolsa de Bankia. Aznar o seu Ministro de Economía, Rodrigo Rato e o actual Secretario de Estado de Economía na época Aznar hoxe ministro de economía Montoro. Foron os artífices desta burbulla especulativa.

Foron advertidos con tempo suficiente da situación gravísima que traería o altísimo nivel de titulización de débeda que alimentaba o ciclo especulativo.
Dende stop Desafiuzamentos Ourense temos claro que a situación crítica que atravesamos foi consecuencia desta omisión de obrigacións do Gobernador do Banco de España (Jaime Caruna La Corte) e dos responsables políticos que o situaron o posto e que tendo a obrigación de velar polo interese xeral, preservado no articulo 128 da C.E, propiciaron o enriquecemento dunha minoría e de Grandes Bancos en Construtoras.

-articulo 128. Toda a riqueza do país nas súas distintas formas e sexa cal for a súa titularidade está subordinada ao interese xeral.

Este ciclo especulativo non sería posible si a Lei hipotecaria Española fora adaptada a normativa europea do ano 1993.

podemos afirmar sen ningún temor que todas as execucións hipotecarias e desafiuzamentos habidos desde o 1 de xaneiro de 1995, data en que deberon ser implantadas as medidas contidas na directiva 93/13/CE, fórono mediante a aplicación dunha lexislación que ademais de inxusta, inhumana e criminal, era tamén ilegal. Unha lexislación que, a día de hoxe, segue sendo contraria á normativa UE en materia de dereitos dos consumidores, e que afecta tamén a unha necesidade fundamental como a vivenda.

Consideramos que o ciclo especulativo inmobiliario vulnerou varios mandatos constitucionais a sabéndas de diferentes responsables políticos. Analizar como se produciu este ciclo de especulación con un ben Básico amparado na constitución coma un dereito fundamental. Coñecer como se Titulizou débeda de xeito desproporcionado a sabendas e con consentimento político e fundamental para facer xustiza e conseguir que o dereito a vivenda se trate como un dereito fundamental non puro ben de mercado.

A AIECA A Primeira pregunta sobre la crises de España !!
ler cando menos as dúas primeiras páxinas do pdf diste enlace:

https://www.elconfidencialdigital.com/resources/files/2012/5/17/1337287864536carta%20a%20Solbes.pdf

Enviada por la AIECA (Asociación de Inspectores de Entidades de Crédito del Banca de España). En abril de 2005.
A don Pedro Solbes (Ministro de Economía y Facenda) el 22 de abril de 2005. (non se esqueza que Jaime Caruna La Corte foi nomeado por José María Aznar e estivo como gobernador do Banco de España dende o ano 2000 ata o 2006).

https://gl.wikipedia.org/wiki/Jaime_Caruana

E por todo istes abusos do Partido popular que decidimos resistir e rexistramos no Congreso unha lei de todas, a Lei de Vivenda PAH. Unha lei para que as familias non estean indefensas, unha lei con cinco demandas básicas:

· DACIÓN EN PAGO RETROACTIVA

· ALUGUER ALCANZABLE E ESTABLE

· STOP DESAFIUZAMENTOS

· VIVENDA SOCIAL

· SUBMINISTRACIÓNS GARANTIDAS (Luz, auga e gas)

O Pp vetou o debate desta lei no Congreso.

Tras o inaceptable veto á Lei Vivenda PAH o pasado 20 de marzo, moitas cousas cambiaron. Mentres debatemos, nós si que facemos esas cousas, cal podería ser o mellor momento para rexistrar un recurso para levantar o veto, o 17 de abril fíxose pública unha sentenza do Tribunal Constitucional na que considera que o Goberno non pode alegar sen máis que un proxecto afecta os orzamentos, senón que debe xustificar tal argumento e isto só é válido para os orzamentos en vigor en cada momento, polo que non cabe argumentar sobre orzamentos futuros.

Levamos meses dicíndoo, o Partido Popular, coa inestimable complicidade de Cidadáns, están a secuestrar a democracia e convertendo a Mesa do Congreso, no seu casarío particular onde frear sistematicamente calquera proposta de lei para que non sexa debatida no Congreso. Con esta actitude, o único que fan é reafirmarse como os auténticos inimigos do estado de benestar deste país, vetando calquera iniciativa que represente nun avance nos nosos dereitos máis fundamentais, como é o caso da vivenda, para seguir lexislando a favor da especulación, da banca, dos fondos voitre e das SOCIMIS.

A escusa os orzamentos do Estado. Un dos seus últimos golpes de estado á democracia, o veto da Lei Vivenda PAH. Por sorte, a labazada do Tribunal Constitucional ante este tipo de vetos, abriu a posibilidade a que a a Lei Vivenda PAH siga adiante e volvese a ser rexistrada no Congreso.

Unha lei que está elaborada pensando en que non afecte os orzamentos. Por unha banda, na propia lei aprázase a entrada en vigor das medidas que puidesen afectarlles a sucesivos exercicios. Por outro, porque o maior investimento das nosas propostas, pasaría por ampliar o parque público de vivenda, pero é unha medida que se basea en mobilizar os máis de 3.500,000 de pisos baleiros en mans da banca, non en novas construcións como propón o PP no seu Plan Estatal de Vivenda 2018-2021. Aínda así parécenos lamentable, que ante a crecente emerxencia habitacional, o partido de Mariano Rajoy, que agora dispón ata o 12 de xuño como data límite para xustificar un posible novo veto, siga baseándose en cifras e non en vidas.
 
A LEI VIVENDA DA PAH VOLVEU A SER REXISTRADA NO CONGRESO:

Comeza de novo todo o trámite administrativo, o PP ten ata o 12 de xuño para volver vetala, ou non.

Tras o inaceptable veto á Lei Vivenda PAH o pasado 20 de marzo, moitas cousas cambiaron. Mentres debatemos, nós si que facemos esas cousas, cal podería ser o mellor momento para rexistrar un recurso para levantar o veto, o 17 de abril fíxose pública unha sentenza do Tribunal Constitucional na que considera que o Goberno non pode alegar sen máis que un proxecto afecta os orzamentos, senón que debe xustificar tal argumento e isto só é válido para os orzamentos en vigor en cada momento, polo que non cabe argumentar sobre orzamentos futuros.

Levamos meses dicíndoo, o Partido Popular, coa inestimable complicidade de Cidadáns, están a secuestrar a democracia e convertendo a Mesa do Congreso, no seu casarío particular onde frear sistematicamente calquera proposta de lei para que non sexa debatida no Congreso. Con esta actitude, o único que fan é reafirmarse como os auténticos inimigos do estado de benestar deste país, vetando calquera iniciativa que represente nun avance nos nosos dereitos máis fundamentais, como é o caso da vivenda, para seguir lexislando a favor da especulación, da banca, dos fondos voitre e das SOCIMIS. A escusa? Os orzamentos do Estado. Un dos seus últimos golpes de estado á democracia? O veto da Lei Vivenda PAH.

Por sorte, a labazada do Tribunal Constitucional ante este tipo de vetos, abriu a posibilidade a que a a Lei Vivenda PAH siga adiante e volvese a ser rexistrada no Congreso. Unha lei que está elaborada pensando en que non afecte os orzamentos. Por unha banda, na propia lei aprázase a entrada en vigor das medidas que puidesen afectarlles a sucesivos exercicios. Por outro, porque o maior investimento das nosas propostas, pasaría por ampliar o parque público de vivenda, pero é unha medida que se basea en mobilizar os máis de 3.500,000 de pisos baleiros en mans da banca, non en novas construcións como propón o PP no seu Plan Estatal de Vivenda 2018-2021. Aínda así parécenos lamentable, que ante a crecente emerxencia habitacional, o partido de Mariano Rajoy, que agora dispón ata o 12 de xuño como data límite para xustificar un posible novo veto, siga baseándose en cifras e non en vidas.

Vivimos uns tempos en que o Dereito á vivenda, é atacado constantemente en todas as súas frontes, deixando cada vez máis, ás familias nunha situación absoluta de vulnerabilidade e indefensión.

Cada día vemos como se producen 174 desafiuzamentos. Desafiuzamentos silenciosos por execución hipotecaria, porque os bancos seguen facendo das súas. Desafiuzamentos invisibles, ante cada contrato de aluguer non renovado por unha inxente subida do prezo medio, que as familias cos seus medios soldos, non poden afrontar. Desafiuzamentos por ocupación, desas familias que ante a perda do seu fogar e sen unha solución habitacional, por mor dunha lei criminal e a falta dun parque de vivenda social, víronse empuxadas a elixir entre vivir na rúa ou recuperar un piso baleiro.

Cada día vemos como esa vivenda baleira en mans da banca, rescatada con diñeiro público sen contraprestación social, en lugar de ser usada para garantir un dereito fundamental ás familias, é tratada como unha mercadoría máis coa que especular e é vendida a fondos voitre.

Cada día vemos como crece a burbulla do aluguer, que está a expulsar á xente das súas casas, dos seus barrios e mesmo das súas cidades, en procura dun lugar máis alcanzable onde volver construír o seu proxecto de vida . Un proxecto de vida, que a consecuencia da última reforma da Lei de Arrendamentos Urbanos promovida polo PP, saben de antemán que non vai durar máis de tres anos. Unha reforma que nos está condenando a vivir como nómades.

Cada día vemos como 5 millóns de fogares sofren pobreza enerxética e cortes de luz, auga e gas, sen que as empresas subministradoras asuman ningún tipo de responsabilidade.

Ante estas situacións, a Lei Vivenda PAH, é a única proposta lexislativa que recolle medidas para acabar con elas e garantir unha vivenda digna, alcanzable, estable e acolledora para todas as familias. Así como a única que garante o cumprimento de sentenzas europeas ou ditames internacionais. Unha lei pioneira que a propia ONU nomeou como un referente mundial, en materia de vivenda, que debería replicarse en todos os países.

Ante isto, o bloque antisocial formado por PP e Cidadáns, só puxéronse de acordo en dúas actuacións, vetar a Lei Vivenda PAH e sumarse ao PDeCat, para criminalizar ás familias e fomentar unha guerra entre elas e pequenos propietarios. Pequenos propietarios aos que lles inculcaron o medo con mentiras e convertendo unha situación anecdótica, comparada coa gravidade do problema real, para convertela na escusa para promover unha nova lei de desafiuzamentos exprés.

Desde a PAH seguiremos en pé, nas rúas e onde sexa necesario, para que o 12 de xuño, non se repita o golpe de estado á democracia cun novo veto á Lei Vivenda PAH, permitindo así que esta poida ser debatida no Congreso e que sexa unha auténtica maioría parlamentaria, a que decida se quere estar ao lado das familias, ou ao lado dos desafiuzamentos e a especulación.
 
DEMANDA CONTRA UCI.

Unidade de Crédito Inmobiliario pantalla crediticia dos Bancos Santander-Paribas.

En Xulio de 2016 acudían a stop-desafiuzamentos Ourense unha familia que comprenderan que non podían seguir facendo fronte o pagos das cotas hipotecarias do crédito hipotecario que asinaran no ano 2008 para mercar unha casa.

Intentamos negociar con UCI unha dación en pago pero non aceptaron. Neste momento coñecemos a José María Erauskin que estaba levando 2 casos de IRPH de Compañeiras de Stop-Desafiuzamentos Ferrol. Dado que o banco non aceptaba unha negociación decidimos presentar unha demanda contra UCI por cláusulas abusivas. A vista celebrarase o vindeiro luns día 28 no xulgado de primeira instancia do Mercantil nº4 de Ourense.

José María Erauskin xunto con Maite Ortiz a súa compañeira de despacho (RES abogados) e colaboradores de Stop-Desafiuzamentos Guipuzcoa percorren todo o estado axudando, altruistamente, a familias que acoden os colectivos anti-desafiuzamentos e que non pode asumir os costes dunha demanda destas características.
http://abogadosres.com/



Nun crédito con interese variable UCI incluíu no contrato hipotecario un Índice claramente abusivo que, sen selo, actuaba como unha cláusula chan impedindo que os intereses caeran cando o prezo do diñeiro estaba a baixa. Isto forzou a familia a desistir no pago do mesmo. Logo de abonarlle a UCI case 120.000€ dende 2008 a 2016.
Este índice coñecese como IRPH Índice de Referencia Prestamos hipotecarios hai tres tipos de IRPH
Bancos, Caixas e Entidades.

O índice máis utilizado nos créditos hipotecarios e o EURIBOR si comparamos os dous índices comprenderemos o abuso que supón a inclusión do mesmo no contrato.
No ano 2008 en que o EURIBOR alcanzou o maior tipo de interés estando o 5´3% no ano 2013 descendera o 0´54% mentres que o IRPH bancos no mesmo período pasou do 6´27% o 3´94%.
Unha familia en 2013 estaría pagando con EURIBOR 0´54% co IRPH bancos mentras esta familia pagaba case un 4%.

O IRPH ademais é un índice manipulable o alza pola propias entidade financeiras pois si o Banco de España determina o tipo de interés faino cos datos que aportan, de todos os prestamos que fan nun período, os bancos, as Caixas ou as entidades según o IRPH que corresponda. A manipulación, que para o consumidor pasa inadvertida, consiste que presentan o BE os datos TAE (Tipo de Interés Anual Equivalente) non cal se inclúen (diferencial+Comisións+Gastos) cando deberáin presentar solo o tipo de interés nominal, conseguindo que o IRPH non descenda. Mentres o EURIBOR calculase en Europa solo co Tipo medio do interés nominal de todos os prestamos do período determinado.

Recentemente o Tribunal Supremo determinou que o IRPH era un índice legal utilizado polo banco de España. Xa non é a primeira vez que o T.Supremo se pon do lado das entidades financeiras fixo na retroactividade das Cláusulas Chan de BBVA e ABANCA determinando que solo eran retroactivas ata o 2013 e tivo que ser o TXUE Tribunal de Xustiza da Unión Europea que corrixira o Supremo advertindo que no tribunais Españois determinaran si as cláusulas chan eran abusivas pero si unha cláusula era declarada abusiva o era dende o momento inicial do contrato non dende o 2013 como pretendía o supremo argumentando na sentenza problemas para a economía. Usando un argumento económico que corresponde o Ministro de economía non o Supremo. Isto o noso xeito de ver supuxo unha posible prevaricación do Supremo. Ditar unha sentencia inxusta a sabendas. Polo tanto tivemos que acudir unha vez máis o TXUE para que determine sobre a abusividade do IRPH.

Non conformes coa Sentenza do Tribunal Supremos José María Erauskin nun caso que leva en Barcelona no mes de xaneiro pídelle o Xuíz, que coñece do caso, que presente unha cuestión de Prexudicialidade o TXUE para que determine si hai abuso na comercialización de créditos con IRPH,

Unha vez máis o abuso non está no índice en si mesmo si non na falta de transparencia e información o consumidor a que viñan obrigados os bancos e da cal tiñan que dar fe os notarios. A normativa 93/13 de protección o consumidor esixe que se de dobre garantía o consumidor asegurando que o mesmo comprende tanto a literalidade do contrato como as consecuencias económicas do mesmo, ofrecéndolle varios escenarios económicos que faciliten esta comprensión. Entón como é posible que no contrato desta familia teña un índice como o IRPH que os obrigaba a pagar cantidades moito mías elevadas que o si tiveran EURIBOR.

A normativa 93/13 tiña que estar incluída no ordenamento xurídico do estado Español dende o ano 1995 pero non se incluíu para poder especular coa vivenda. Por tanto dende este ano todos os despexos son contrarios a dereito.

E de tal magnitude o abuso que ata o ano 2013 vulnerábase articulo 24.1 da Constitución que regula o dereito a tutela xudicial efectiva. Por ser un título executivo, o contrato hipotecario, despexaban as familias sen dereito a opoñerse o proceso de execución hipotecaria perdendo as vivendas e quedando con débedas de por vida.

Van 8 sentencias do TXUE contra a lexislación hipotecaria Española que data de 1808 refundida en 1940. Entre outras contra as cláusulas chan, contra o abuso bancario reclamando propiedades a avalistas particulares, contra a cláusula de rescisión anticipada en base a cal se comezan todos os procesos de execución etc etc.

O Partido Popular como queda demostrado na Sentencia da trama Gürtel era beneficiario a titulo lucrativo desta trama relacionada coa recalificación de terreos, polo tanto favorecendo a especulación, prohibida na constitución no articulo 47.

Non podemos seguir a espera de que esta formación política que creou a SAREB (Banco Malo) con diñeiro público para que Construtoras e Bancos apalanquen a vivenda (tóxica) que non conseguiron vender a espera de que fondos estranxeiros veñan a facer negocio nun segundo ciclo de especulación.

No ano 2014 o partido Popular no canto de Actualizar a lei hipotecaria e corrixir os abusos bancarios creou as SOCIMI sociedades de inversión inmobiliaria que non pagan imposto de sociedades e tributan en condicións privilexiadas. Concentran paquetes inmobles, dende pisos a baixos, para ofrecerllos a fondos de inversión que se están adueñando da renda dos alugueres. Esta nova especulación co aluguer permite que estes fondos Merque edificios enteiros a prezo de Saldo para logo dedicalos a aluguer subindo os prezos do mesmo as familias que están habitando o mesmo expulsándoas si é preciso. Estas SOCIMI creadas por un Partido Popular Corrupto están creando unha burbulla nos alugueres que si non se para urxentemente traerá gravísimos problemas e moito sufrimento en forma de outra burbulla inmobiliaria.


E por todo istes abusos do Partido popular que decidimos resistir e rexistramos no Congreso unha lei de todas, a Lei de Vivenda PAH. Unha lei para que as familias non estean indefensas, unha lei con cinco demandas básicas:
· DACIÓN EN PAGO RETROACTIVA
· ALUGUER ALCANZABLE E ESTABLE
· STOP DESAFIUZAMENTOS
· VIVENDA SOCIAL
· SUBMINISTRACIÓNS GARANTIDAS (Luz, auga e gas)


O Pp vetou o debate desta lei no Congreso.
Tras o inaceptable veto á Lei Vivenda PAH o pasado 20 de marzo, moitas cousas cambiaron. Mentres debatemos, nós si que facemos esas cousas, cal podería ser o mellor momento para rexistrar un recurso para levantar o veto, o 17 de abril fíxose pública unha sentenza do Tribunal Constitucional na que considera que o Goberno non pode alegar sen máis que un proxecto afecta os orzamentos, senón que debe xustificar tal argumento e isto só é válido para os orzamentos en vigor en cada momento, polo que non cabe argumentar sobre orzamentos futuros.

Levamos meses dicíndoo, o Partido Popular, coa inestimable complicidade de Cidadáns, están a secuestrar a democracia e convertendo a Mesa do Congreso, no seu casarío particular onde frear sistematicamente calquera proposta de lei para que non sexa debatida no Congreso. Con esta actitude, o único que fan é reafirmarse como os auténticos inimigos do estado de benestar deste país, vetando calquera iniciativa que represente nun avance nos nosos dereitos máis fundamentais, como é o caso da vivenda, para seguir lexislando a favor da especulación, da banca, dos fondos voitre e das SOCIMIS.

A escusa os orzamentos do Estado. Un dos seus últimos golpes de estado á democracia, o veto da Lei Vivenda PAH. Por sorte, a labazada do Tribunal Constitucional ante este tipo de vetos, abriu a posibilidade a que a a Lei Vivenda PAH siga adiante e volvese a ser rexistrada no Congreso.

Unha lei que está elaborada pensando en que non afecte os orzamentos. Por unha banda, na propia lei aprázase a entrada en vigor das medidas que puidesen afectarlles a sucesivos exercicios. Por outro, porque o maior investimento das nosas propostas, pasaría por ampliar o parque público de vivenda, pero é unha medida que se basea en mobilizar os máis de 3.500,000 de pisos baleiros en mans da banca, non en novas construcións como propón o PP no seu Plan Estatal de Vivenda 2018-2021. Aínda así parécenos lamentable, que ante a crecente emerxencia habitacional, o partido de Mariano Rajoy, que agora dispón ata o 12 de xuño como data límite para xustificar un posible novo veto, siga baseándose en cifras e non en vidas.

luns, 26 de marzo de 2018

COMUNICADO DA PAH A RAÍZ DO ÚLTIMO INTENTO DE SUICIDIO (coñecido) POR LANZAMENTO.



Desde a Plataforma de Afectados pola Hipoteca, queremos manifestar a nosa repulsa contra os asasinatos inducidos polo capitalismo voraz que conseguiron que os nosos fogares sexan un activo co cal especular, un negocio para a banca, os ricos e para eles mesmos (valla como exemplo a venda de vivenda sociais) volvemos lembrar que as nosas vivendas son un dereito non un ben para especular.
Queremos deixar constancia que a burbulla ESPECULATIVA inmobiliaria MATA !!

Non é fortuíta nin é culpa nosa e que non só se perde unha casa, tamén se perde un proxecto de vida, unha ilusión, un fogar e, no peor dos casos, pérdese tamén a vida.

A lexislación española non considera o suicidio un delito, pero si se castiga a súa facilitación ou instigación por parte de terceiros. 

O artigo 143 do Código penal español di que «o que induza ao suicidio doutro, será castigado coa pena de prisión de catro a oito anos» Cremos que xa é hora de visualizar esta secuela social: os SUICIDIOS por motivos económicos Desde o ano pasado, os suicidios convertéronse na primeira causa de morte non natural en España (si, por diante dos accidentes de tráfico) Nós recompilamos casos que saíron en prensa, moitos son producidos durante o propio lanzamento, outros nos días seguintes á comunicación previa do mesmo, hainos que se producen nas semanas seguintes, pero todos coa mesma causa: ECONÓMICA Puxémolos nesta ligazón para que poidades velos, son todos de artigos de prensa.

https://docs.google.com/document/d/1Nzt6wa73FgTDI_2o9Rvu8H3SeC44vVftHakYKit1L7U/edit

Como na nosa sociedade o suicidio é un tabú, non se fala diso e do que non se fala…. non existe, por iso cremos que son horas de que se vexan e de que se fale diso. Nas nosas asembleas, todas as semanas, vemos a familias/persoas afundidas con depresións gravísimas, que a SS non antiende debidamente (ou nada en absoluto), persoas polas que temos verdadeiro medo de que tenten suicidarse, porque o perder o teu fogar é tan doloroso que hai moitas que non aguantan, podemos dicir, e sen medo a equivocarnos, de que unha gran maioría das afectadas han pensando seriamente en suicidarse nalgún momento, non é só non poder pagar a hipoteca, é que se non podes pagala tampouco podes pagar unha boa alimentación, roupa, subministracións… é TODO. 

Nese TODO incluímos a presión (rozando a tortura) que fai o banco ( ou os fondos voitres, os grandes garfos ou os caseiros que soben o aluguer para expulsalos e alugar a turistas), con chamadas constantes, con faltas de respecto, con ameazas, con presións constantes… É un sufrimento constante que pode durar máis de dous anos se o lanzamento consúmase e continúa despois xa que ningunha situación mellora se non tes onde vivir. 

E todo isto pódese solucionar coa aprobación da LEI VIVENDA PAH, as persoas estarían protexidas, as vivendas estarían protexidas e solucionariamos parte importante dos suicidios por motivos económicos xa que abacarán as débedas para sempre, finalizarán os desafiuzamentos sen alternativa habitacional, vivir de aluguer permitirá un proxecto de vida e non converternos en nómades de casa en casa, desenvolveranse auténticos parques públicos de vivendas e ningunha familia carecerá de auga, luz e gas.

By hmora85 on 16/03/2018