venres, 25 de maio de 2018


 
 
 
Nesta charla pretendemos analizar como se vulnerou o estado de dereito para propiciar o enriquecemento dunha minoría , levándonos a maioría a situación crítica actual. Tendo que asumir a cidadanía a responsabilidade das decisións tomadas por elites políticas corruptas.

A PAH naceu en Barcelona no Ano 2009 un ano despois do estoupido da burbulla inmobiliaria. No ano 2010 xorden en todo o estado colectivos antidesafiuzamentos que se suman a PAH.

O longo distes 8 anos Presentamos no congreso dos deputados unha ILP avalada con 1.500.000 sinaturas pola DACIÓN EN PAGO e o ALUGUER SOCIAL. O Pp coa súa maioría absolutista impediu que saíra adiante.

Presentáronse Leis autonómicas por unha Vivenda Digna e contra a pobreza enerxética en 7 comunidades autónomas todas recorridas e suspendidas polo Pp no Tribunal Constitucional.

Mentres isto sucedía cantidades inxentes de diñeiro público son dedicadas a rescatar entidades financeiras.

O partido popular chegou a tratar a PAH de terroristas.
Dende o ano 2013 o TXUE emitiu 8 sentenzas que nos dan a razón. O partido popular sigue defendendo os intereses da Banca no canto de mudar a actual Lei Hipotecaria e ADAPTALA A NORMATIVA EUROPEA.

Faise imprescindible unha análise retrospectiva dos desafiuzamentos dende a perspectiva legal para poder comprender que motivou a a actual situación crítica. E propiciar unha lei de posta a cero e segunda oportunidade que permita as 600.000 familias desafiuzadas retomar as súas vidas.

E preciso comprender a especulación para poder garantir unha vivenda digna.

A día de hoxe sigue a especulación propiciada por Rajoy e o partido popular coa SAREB ( Banco Malo). Esta sociedade para a reestruturación bancaria apalanca vivenda de bancos e constructoras mentres o goberno lle presta diñeiro público para sanear os seus balances. Impedindo que caia o prezo da vivenda para seguir a especular coa mesma.
A reforma da lei do chan feita por José María Aznar no ano 1998 abriu o chan a especulación inmobiliaria.

O Partido Popular no canto de actualizar a lei hipotecaria que data de 1808 refundida en 1940 e actualizala conforme a normativa 93/13 de protección o consumidor para evitar a especulación e os abusos bancarios. No ano 2014 crea as SOCIMII sociedades de inversión inmobiliaria que non pagan imposto de sociedades e tributan en condicións privilexiadas. Concentran paquetes inmobles, dende pisos a baixos, para ofrecerllos a fondos de inversión que se están adueñando da renda dos alugueres. Esta nova especulación co aluguer permite que estes fondos Merque edificios enteiros a prezo de Saldo para logo dedicalos a aluguer subindo os prezos do mesmo as familias que están habitando chegando a despexalas si é preciso. Estas SOCIMI creadas por un Partido Popular Corrupto están creando unha burbulla nos alugueres que si non se para urxentemente traerá gravísimos problemas e moito sufrimento en forma de outra burbulla inmobiliaria.

A constitución trata con claridade o dereito a vivenda, determinando no articulo 10.2 como se debe interpretar este dereito, conforme á Declaración Universal dos Dereitos Humanos, e deixa ben claro quen esta obrigada a facelo efectivo.
No Título I.

- Título I. Dós dereitos e deberes fundamentais:

-Artigo 10.

1.A dignidade da persoa, os dereitos inviolables que lle son inherentes, o libre desenvolvemento da personalidade, o respecto á lei e aos dereitos dos demais son fundamento da orde política e da paz social.

2.As normas relativas aos dereitos fundamentais e ás liberdades que a Constitución recoñece interpretaranse de conformidade coa Declaración Universal de Dereitos Humanos e os tratados e acordos internacionais sobre as mesmas materias ratificados por España.

-Artículo 47.

Todos os españois teñen dereito a gozar dunha vivenda digna e adecuada. Os poderes públicos promoverán as condicións necesarias e establecerán as normas pertinentes para facer efectivo este dereito, regulando a utilización do chan de acordo co interese xeral para impedir a especulación. A comunidade participará nas plusvalías que xere a acción urbanística dos entes públicos.

-Artículo 3.

1. Os poderes públicos aseguran a protección social, económica e xurídica da familia.
4. Os nenos gozarán da protección prevista nos acordos internacionais que velan polos seus dereitos.

Como deixa claro o articulo 47 a especulación é contraria o dereito constitucional.

En outubro de 2008 rebentou a burbulla especulativa iniciada no mandato de José María Aznar que gobernou dende o ano 1996 ata o 2004. Jaime Caruana La corte foi nomeado por José María Aznar no ano 2000 e mantivo o cargo ata a chegada o poder do PSOE. No ano 2006 foi substituído por Miguel Fernadez Ordoñez que hoxe presta declaración pola saída da bolsa de Bankia. Aznar o seu Ministro de Economía, Rodrigo Rato e o actual Secretario de Estado de Economía na época Aznar hoxe ministro de economía Montoro. Foron os artífices desta burbulla especulativa.

Foron advertidos con tempo suficiente da situación gravísima que traería o altísimo nivel de titulización de débeda que alimentaba o ciclo especulativo.
Dende stop Desafiuzamentos Ourense temos claro que a situación crítica que atravesamos foi consecuencia desta omisión de obrigacións do Gobernador do Banco de España (Jaime Caruna La Corte) e dos responsables políticos que o situaron o posto e que tendo a obrigación de velar polo interese xeral, preservado no articulo 128 da C.E, propiciaron o enriquecemento dunha minoría e de Grandes Bancos en Construtoras.

-articulo 128. Toda a riqueza do país nas súas distintas formas e sexa cal for a súa titularidade está subordinada ao interese xeral.

Este ciclo especulativo non sería posible si a Lei hipotecaria Española fora adaptada a normativa europea do ano 1993.

podemos afirmar sen ningún temor que todas as execucións hipotecarias e desafiuzamentos habidos desde o 1 de xaneiro de 1995, data en que deberon ser implantadas as medidas contidas na directiva 93/13/CE, fórono mediante a aplicación dunha lexislación que ademais de inxusta, inhumana e criminal, era tamén ilegal. Unha lexislación que, a día de hoxe, segue sendo contraria á normativa UE en materia de dereitos dos consumidores, e que afecta tamén a unha necesidade fundamental como a vivenda.

Consideramos que o ciclo especulativo inmobiliario vulnerou varios mandatos constitucionais a sabéndas de diferentes responsables políticos. Analizar como se produciu este ciclo de especulación con un ben Básico amparado na constitución coma un dereito fundamental. Coñecer como se Titulizou débeda de xeito desproporcionado a sabendas e con consentimento político e fundamental para facer xustiza e conseguir que o dereito a vivenda se trate como un dereito fundamental non puro ben de mercado.

A AIECA A Primeira pregunta sobre la crises de España !!
ler cando menos as dúas primeiras páxinas do pdf diste enlace:

https://www.elconfidencialdigital.com/resources/files/2012/5/17/1337287864536carta%20a%20Solbes.pdf

Enviada por la AIECA (Asociación de Inspectores de Entidades de Crédito del Banca de España). En abril de 2005.
A don Pedro Solbes (Ministro de Economía y Facenda) el 22 de abril de 2005. (non se esqueza que Jaime Caruna La Corte foi nomeado por José María Aznar e estivo como gobernador do Banco de España dende o ano 2000 ata o 2006).

https://gl.wikipedia.org/wiki/Jaime_Caruana

E por todo istes abusos do Partido popular que decidimos resistir e rexistramos no Congreso unha lei de todas, a Lei de Vivenda PAH. Unha lei para que as familias non estean indefensas, unha lei con cinco demandas básicas:

· DACIÓN EN PAGO RETROACTIVA

· ALUGUER ALCANZABLE E ESTABLE

· STOP DESAFIUZAMENTOS

· VIVENDA SOCIAL

· SUBMINISTRACIÓNS GARANTIDAS (Luz, auga e gas)

O Pp vetou o debate desta lei no Congreso.

Tras o inaceptable veto á Lei Vivenda PAH o pasado 20 de marzo, moitas cousas cambiaron. Mentres debatemos, nós si que facemos esas cousas, cal podería ser o mellor momento para rexistrar un recurso para levantar o veto, o 17 de abril fíxose pública unha sentenza do Tribunal Constitucional na que considera que o Goberno non pode alegar sen máis que un proxecto afecta os orzamentos, senón que debe xustificar tal argumento e isto só é válido para os orzamentos en vigor en cada momento, polo que non cabe argumentar sobre orzamentos futuros.

Levamos meses dicíndoo, o Partido Popular, coa inestimable complicidade de Cidadáns, están a secuestrar a democracia e convertendo a Mesa do Congreso, no seu casarío particular onde frear sistematicamente calquera proposta de lei para que non sexa debatida no Congreso. Con esta actitude, o único que fan é reafirmarse como os auténticos inimigos do estado de benestar deste país, vetando calquera iniciativa que represente nun avance nos nosos dereitos máis fundamentais, como é o caso da vivenda, para seguir lexislando a favor da especulación, da banca, dos fondos voitre e das SOCIMIS.

A escusa os orzamentos do Estado. Un dos seus últimos golpes de estado á democracia, o veto da Lei Vivenda PAH. Por sorte, a labazada do Tribunal Constitucional ante este tipo de vetos, abriu a posibilidade a que a a Lei Vivenda PAH siga adiante e volvese a ser rexistrada no Congreso.

Unha lei que está elaborada pensando en que non afecte os orzamentos. Por unha banda, na propia lei aprázase a entrada en vigor das medidas que puidesen afectarlles a sucesivos exercicios. Por outro, porque o maior investimento das nosas propostas, pasaría por ampliar o parque público de vivenda, pero é unha medida que se basea en mobilizar os máis de 3.500,000 de pisos baleiros en mans da banca, non en novas construcións como propón o PP no seu Plan Estatal de Vivenda 2018-2021. Aínda así parécenos lamentable, que ante a crecente emerxencia habitacional, o partido de Mariano Rajoy, que agora dispón ata o 12 de xuño como data límite para xustificar un posible novo veto, siga baseándose en cifras e non en vidas.
 
A LEI VIVENDA DA PAH VOLVEU A SER REXISTRADA NO CONGRESO:

Comeza de novo todo o trámite administrativo, o PP ten ata o 12 de xuño para volver vetala, ou non.

Tras o inaceptable veto á Lei Vivenda PAH o pasado 20 de marzo, moitas cousas cambiaron. Mentres debatemos, nós si que facemos esas cousas, cal podería ser o mellor momento para rexistrar un recurso para levantar o veto, o 17 de abril fíxose pública unha sentenza do Tribunal Constitucional na que considera que o Goberno non pode alegar sen máis que un proxecto afecta os orzamentos, senón que debe xustificar tal argumento e isto só é válido para os orzamentos en vigor en cada momento, polo que non cabe argumentar sobre orzamentos futuros.

Levamos meses dicíndoo, o Partido Popular, coa inestimable complicidade de Cidadáns, están a secuestrar a democracia e convertendo a Mesa do Congreso, no seu casarío particular onde frear sistematicamente calquera proposta de lei para que non sexa debatida no Congreso. Con esta actitude, o único que fan é reafirmarse como os auténticos inimigos do estado de benestar deste país, vetando calquera iniciativa que represente nun avance nos nosos dereitos máis fundamentais, como é o caso da vivenda, para seguir lexislando a favor da especulación, da banca, dos fondos voitre e das SOCIMIS. A escusa? Os orzamentos do Estado. Un dos seus últimos golpes de estado á democracia? O veto da Lei Vivenda PAH.

Por sorte, a labazada do Tribunal Constitucional ante este tipo de vetos, abriu a posibilidade a que a a Lei Vivenda PAH siga adiante e volvese a ser rexistrada no Congreso. Unha lei que está elaborada pensando en que non afecte os orzamentos. Por unha banda, na propia lei aprázase a entrada en vigor das medidas que puidesen afectarlles a sucesivos exercicios. Por outro, porque o maior investimento das nosas propostas, pasaría por ampliar o parque público de vivenda, pero é unha medida que se basea en mobilizar os máis de 3.500,000 de pisos baleiros en mans da banca, non en novas construcións como propón o PP no seu Plan Estatal de Vivenda 2018-2021. Aínda así parécenos lamentable, que ante a crecente emerxencia habitacional, o partido de Mariano Rajoy, que agora dispón ata o 12 de xuño como data límite para xustificar un posible novo veto, siga baseándose en cifras e non en vidas.

Vivimos uns tempos en que o Dereito á vivenda, é atacado constantemente en todas as súas frontes, deixando cada vez máis, ás familias nunha situación absoluta de vulnerabilidade e indefensión.

Cada día vemos como se producen 174 desafiuzamentos. Desafiuzamentos silenciosos por execución hipotecaria, porque os bancos seguen facendo das súas. Desafiuzamentos invisibles, ante cada contrato de aluguer non renovado por unha inxente subida do prezo medio, que as familias cos seus medios soldos, non poden afrontar. Desafiuzamentos por ocupación, desas familias que ante a perda do seu fogar e sen unha solución habitacional, por mor dunha lei criminal e a falta dun parque de vivenda social, víronse empuxadas a elixir entre vivir na rúa ou recuperar un piso baleiro.

Cada día vemos como esa vivenda baleira en mans da banca, rescatada con diñeiro público sen contraprestación social, en lugar de ser usada para garantir un dereito fundamental ás familias, é tratada como unha mercadoría máis coa que especular e é vendida a fondos voitre.

Cada día vemos como crece a burbulla do aluguer, que está a expulsar á xente das súas casas, dos seus barrios e mesmo das súas cidades, en procura dun lugar máis alcanzable onde volver construír o seu proxecto de vida . Un proxecto de vida, que a consecuencia da última reforma da Lei de Arrendamentos Urbanos promovida polo PP, saben de antemán que non vai durar máis de tres anos. Unha reforma que nos está condenando a vivir como nómades.

Cada día vemos como 5 millóns de fogares sofren pobreza enerxética e cortes de luz, auga e gas, sen que as empresas subministradoras asuman ningún tipo de responsabilidade.

Ante estas situacións, a Lei Vivenda PAH, é a única proposta lexislativa que recolle medidas para acabar con elas e garantir unha vivenda digna, alcanzable, estable e acolledora para todas as familias. Así como a única que garante o cumprimento de sentenzas europeas ou ditames internacionais. Unha lei pioneira que a propia ONU nomeou como un referente mundial, en materia de vivenda, que debería replicarse en todos os países.

Ante isto, o bloque antisocial formado por PP e Cidadáns, só puxéronse de acordo en dúas actuacións, vetar a Lei Vivenda PAH e sumarse ao PDeCat, para criminalizar ás familias e fomentar unha guerra entre elas e pequenos propietarios. Pequenos propietarios aos que lles inculcaron o medo con mentiras e convertendo unha situación anecdótica, comparada coa gravidade do problema real, para convertela na escusa para promover unha nova lei de desafiuzamentos exprés.

Desde a PAH seguiremos en pé, nas rúas e onde sexa necesario, para que o 12 de xuño, non se repita o golpe de estado á democracia cun novo veto á Lei Vivenda PAH, permitindo así que esta poida ser debatida no Congreso e que sexa unha auténtica maioría parlamentaria, a que decida se quere estar ao lado das familias, ou ao lado dos desafiuzamentos e a especulación.
 
DEMANDA CONTRA UCI.

Unidade de Crédito Inmobiliario pantalla crediticia dos Bancos Santander-Paribas.

En Xulio de 2016 acudían a stop-desafiuzamentos Ourense unha familia que comprenderan que non podían seguir facendo fronte o pagos das cotas hipotecarias do crédito hipotecario que asinaran no ano 2008 para mercar unha casa.

Intentamos negociar con UCI unha dación en pago pero non aceptaron. Neste momento coñecemos a José María Erauskin que estaba levando 2 casos de IRPH de Compañeiras de Stop-Desafiuzamentos Ferrol. Dado que o banco non aceptaba unha negociación decidimos presentar unha demanda contra UCI por cláusulas abusivas. A vista celebrarase o vindeiro luns día 28 no xulgado de primeira instancia do Mercantil nº4 de Ourense.

José María Erauskin xunto con Maite Ortiz a súa compañeira de despacho (RES abogados) e colaboradores de Stop-Desafiuzamentos Guipuzcoa percorren todo o estado axudando, altruistamente, a familias que acoden os colectivos anti-desafiuzamentos e que non pode asumir os costes dunha demanda destas características.
http://abogadosres.com/



Nun crédito con interese variable UCI incluíu no contrato hipotecario un Índice claramente abusivo que, sen selo, actuaba como unha cláusula chan impedindo que os intereses caeran cando o prezo do diñeiro estaba a baixa. Isto forzou a familia a desistir no pago do mesmo. Logo de abonarlle a UCI case 120.000€ dende 2008 a 2016.
Este índice coñecese como IRPH Índice de Referencia Prestamos hipotecarios hai tres tipos de IRPH
Bancos, Caixas e Entidades.

O índice máis utilizado nos créditos hipotecarios e o EURIBOR si comparamos os dous índices comprenderemos o abuso que supón a inclusión do mesmo no contrato.
No ano 2008 en que o EURIBOR alcanzou o maior tipo de interés estando o 5´3% no ano 2013 descendera o 0´54% mentres que o IRPH bancos no mesmo período pasou do 6´27% o 3´94%.
Unha familia en 2013 estaría pagando con EURIBOR 0´54% co IRPH bancos mentras esta familia pagaba case un 4%.

O IRPH ademais é un índice manipulable o alza pola propias entidade financeiras pois si o Banco de España determina o tipo de interés faino cos datos que aportan, de todos os prestamos que fan nun período, os bancos, as Caixas ou as entidades según o IRPH que corresponda. A manipulación, que para o consumidor pasa inadvertida, consiste que presentan o BE os datos TAE (Tipo de Interés Anual Equivalente) non cal se inclúen (diferencial+Comisións+Gastos) cando deberáin presentar solo o tipo de interés nominal, conseguindo que o IRPH non descenda. Mentres o EURIBOR calculase en Europa solo co Tipo medio do interés nominal de todos os prestamos do período determinado.

Recentemente o Tribunal Supremo determinou que o IRPH era un índice legal utilizado polo banco de España. Xa non é a primeira vez que o T.Supremo se pon do lado das entidades financeiras fixo na retroactividade das Cláusulas Chan de BBVA e ABANCA determinando que solo eran retroactivas ata o 2013 e tivo que ser o TXUE Tribunal de Xustiza da Unión Europea que corrixira o Supremo advertindo que no tribunais Españois determinaran si as cláusulas chan eran abusivas pero si unha cláusula era declarada abusiva o era dende o momento inicial do contrato non dende o 2013 como pretendía o supremo argumentando na sentenza problemas para a economía. Usando un argumento económico que corresponde o Ministro de economía non o Supremo. Isto o noso xeito de ver supuxo unha posible prevaricación do Supremo. Ditar unha sentencia inxusta a sabendas. Polo tanto tivemos que acudir unha vez máis o TXUE para que determine sobre a abusividade do IRPH.

Non conformes coa Sentenza do Tribunal Supremos José María Erauskin nun caso que leva en Barcelona no mes de xaneiro pídelle o Xuíz, que coñece do caso, que presente unha cuestión de Prexudicialidade o TXUE para que determine si hai abuso na comercialización de créditos con IRPH,

Unha vez máis o abuso non está no índice en si mesmo si non na falta de transparencia e información o consumidor a que viñan obrigados os bancos e da cal tiñan que dar fe os notarios. A normativa 93/13 de protección o consumidor esixe que se de dobre garantía o consumidor asegurando que o mesmo comprende tanto a literalidade do contrato como as consecuencias económicas do mesmo, ofrecéndolle varios escenarios económicos que faciliten esta comprensión. Entón como é posible que no contrato desta familia teña un índice como o IRPH que os obrigaba a pagar cantidades moito mías elevadas que o si tiveran EURIBOR.

A normativa 93/13 tiña que estar incluída no ordenamento xurídico do estado Español dende o ano 1995 pero non se incluíu para poder especular coa vivenda. Por tanto dende este ano todos os despexos son contrarios a dereito.

E de tal magnitude o abuso que ata o ano 2013 vulnerábase articulo 24.1 da Constitución que regula o dereito a tutela xudicial efectiva. Por ser un título executivo, o contrato hipotecario, despexaban as familias sen dereito a opoñerse o proceso de execución hipotecaria perdendo as vivendas e quedando con débedas de por vida.

Van 8 sentencias do TXUE contra a lexislación hipotecaria Española que data de 1808 refundida en 1940. Entre outras contra as cláusulas chan, contra o abuso bancario reclamando propiedades a avalistas particulares, contra a cláusula de rescisión anticipada en base a cal se comezan todos os procesos de execución etc etc.

O Partido Popular como queda demostrado na Sentencia da trama Gürtel era beneficiario a titulo lucrativo desta trama relacionada coa recalificación de terreos, polo tanto favorecendo a especulación, prohibida na constitución no articulo 47.

Non podemos seguir a espera de que esta formación política que creou a SAREB (Banco Malo) con diñeiro público para que Construtoras e Bancos apalanquen a vivenda (tóxica) que non conseguiron vender a espera de que fondos estranxeiros veñan a facer negocio nun segundo ciclo de especulación.

No ano 2014 o partido Popular no canto de Actualizar a lei hipotecaria e corrixir os abusos bancarios creou as SOCIMI sociedades de inversión inmobiliaria que non pagan imposto de sociedades e tributan en condicións privilexiadas. Concentran paquetes inmobles, dende pisos a baixos, para ofrecerllos a fondos de inversión que se están adueñando da renda dos alugueres. Esta nova especulación co aluguer permite que estes fondos Merque edificios enteiros a prezo de Saldo para logo dedicalos a aluguer subindo os prezos do mesmo as familias que están habitando o mesmo expulsándoas si é preciso. Estas SOCIMI creadas por un Partido Popular Corrupto están creando unha burbulla nos alugueres que si non se para urxentemente traerá gravísimos problemas e moito sufrimento en forma de outra burbulla inmobiliaria.


E por todo istes abusos do Partido popular que decidimos resistir e rexistramos no Congreso unha lei de todas, a Lei de Vivenda PAH. Unha lei para que as familias non estean indefensas, unha lei con cinco demandas básicas:
· DACIÓN EN PAGO RETROACTIVA
· ALUGUER ALCANZABLE E ESTABLE
· STOP DESAFIUZAMENTOS
· VIVENDA SOCIAL
· SUBMINISTRACIÓNS GARANTIDAS (Luz, auga e gas)


O Pp vetou o debate desta lei no Congreso.
Tras o inaceptable veto á Lei Vivenda PAH o pasado 20 de marzo, moitas cousas cambiaron. Mentres debatemos, nós si que facemos esas cousas, cal podería ser o mellor momento para rexistrar un recurso para levantar o veto, o 17 de abril fíxose pública unha sentenza do Tribunal Constitucional na que considera que o Goberno non pode alegar sen máis que un proxecto afecta os orzamentos, senón que debe xustificar tal argumento e isto só é válido para os orzamentos en vigor en cada momento, polo que non cabe argumentar sobre orzamentos futuros.

Levamos meses dicíndoo, o Partido Popular, coa inestimable complicidade de Cidadáns, están a secuestrar a democracia e convertendo a Mesa do Congreso, no seu casarío particular onde frear sistematicamente calquera proposta de lei para que non sexa debatida no Congreso. Con esta actitude, o único que fan é reafirmarse como os auténticos inimigos do estado de benestar deste país, vetando calquera iniciativa que represente nun avance nos nosos dereitos máis fundamentais, como é o caso da vivenda, para seguir lexislando a favor da especulación, da banca, dos fondos voitre e das SOCIMIS.

A escusa os orzamentos do Estado. Un dos seus últimos golpes de estado á democracia, o veto da Lei Vivenda PAH. Por sorte, a labazada do Tribunal Constitucional ante este tipo de vetos, abriu a posibilidade a que a a Lei Vivenda PAH siga adiante e volvese a ser rexistrada no Congreso.

Unha lei que está elaborada pensando en que non afecte os orzamentos. Por unha banda, na propia lei aprázase a entrada en vigor das medidas que puidesen afectarlles a sucesivos exercicios. Por outro, porque o maior investimento das nosas propostas, pasaría por ampliar o parque público de vivenda, pero é unha medida que se basea en mobilizar os máis de 3.500,000 de pisos baleiros en mans da banca, non en novas construcións como propón o PP no seu Plan Estatal de Vivenda 2018-2021. Aínda así parécenos lamentable, que ante a crecente emerxencia habitacional, o partido de Mariano Rajoy, que agora dispón ata o 12 de xuño como data límite para xustificar un posible novo veto, siga baseándose en cifras e non en vidas.

luns, 26 de marzo de 2018

COMUNICADO DA PAH A RAÍZ DO ÚLTIMO INTENTO DE SUICIDIO (coñecido) POR LANZAMENTO.



Desde a Plataforma de Afectados pola Hipoteca, queremos manifestar a nosa repulsa contra os asasinatos inducidos polo capitalismo voraz que conseguiron que os nosos fogares sexan un activo co cal especular, un negocio para a banca, os ricos e para eles mesmos (valla como exemplo a venda de vivenda sociais) volvemos lembrar que as nosas vivendas son un dereito non un ben para especular.
Queremos deixar constancia que a burbulla ESPECULATIVA inmobiliaria MATA !!

Non é fortuíta nin é culpa nosa e que non só se perde unha casa, tamén se perde un proxecto de vida, unha ilusión, un fogar e, no peor dos casos, pérdese tamén a vida.

A lexislación española non considera o suicidio un delito, pero si se castiga a súa facilitación ou instigación por parte de terceiros. 

O artigo 143 do Código penal español di que «o que induza ao suicidio doutro, será castigado coa pena de prisión de catro a oito anos» Cremos que xa é hora de visualizar esta secuela social: os SUICIDIOS por motivos económicos Desde o ano pasado, os suicidios convertéronse na primeira causa de morte non natural en España (si, por diante dos accidentes de tráfico) Nós recompilamos casos que saíron en prensa, moitos son producidos durante o propio lanzamento, outros nos días seguintes á comunicación previa do mesmo, hainos que se producen nas semanas seguintes, pero todos coa mesma causa: ECONÓMICA Puxémolos nesta ligazón para que poidades velos, son todos de artigos de prensa.

https://docs.google.com/document/d/1Nzt6wa73FgTDI_2o9Rvu8H3SeC44vVftHakYKit1L7U/edit

Como na nosa sociedade o suicidio é un tabú, non se fala diso e do que non se fala…. non existe, por iso cremos que son horas de que se vexan e de que se fale diso. Nas nosas asembleas, todas as semanas, vemos a familias/persoas afundidas con depresións gravísimas, que a SS non antiende debidamente (ou nada en absoluto), persoas polas que temos verdadeiro medo de que tenten suicidarse, porque o perder o teu fogar é tan doloroso que hai moitas que non aguantan, podemos dicir, e sen medo a equivocarnos, de que unha gran maioría das afectadas han pensando seriamente en suicidarse nalgún momento, non é só non poder pagar a hipoteca, é que se non podes pagala tampouco podes pagar unha boa alimentación, roupa, subministracións… é TODO. 

Nese TODO incluímos a presión (rozando a tortura) que fai o banco ( ou os fondos voitres, os grandes garfos ou os caseiros que soben o aluguer para expulsalos e alugar a turistas), con chamadas constantes, con faltas de respecto, con ameazas, con presións constantes… É un sufrimento constante que pode durar máis de dous anos se o lanzamento consúmase e continúa despois xa que ningunha situación mellora se non tes onde vivir. 

E todo isto pódese solucionar coa aprobación da LEI VIVENDA PAH, as persoas estarían protexidas, as vivendas estarían protexidas e solucionariamos parte importante dos suicidios por motivos económicos xa que abacarán as débedas para sempre, finalizarán os desafiuzamentos sen alternativa habitacional, vivir de aluguer permitirá un proxecto de vida e non converternos en nómades de casa en casa, desenvolveranse auténticos parques públicos de vivendas e ningunha familia carecerá de auga, luz e gas.

By hmora85 on 16/03/2018

mércores, 28 de febreiro de 2018


CHAMADA A MOBILIZACIÓN ISTE SÁBADO DÍA 3 ÁS 12:00 DA MAÑÁ NA SUBDELEGACIÓN DO GOBERNO. Polo dereito efectivo a unha vivenda digna e a subministros básicos garantidos. En apoio da Lei de vivenda da PAH. COORDENADORA GALEGA dos colectivos PAH e STOP-DESAFIUZAMENTOS.
 
Hai moitos anos que os movementos veciñais de barrio e plataformas polo dereito a unha vivenda digna, activaron sen cesar como movemento social, mais desde hai nove anos o movemento anti-desafiuzamentos conformou unha plataforma que ía dar moito que falar, pola súa organización, acción social e denuncia dos abusos bancarios, mais sobre todo pola constancia na concienciación da necesidade do cambio lexislativo, para garantir o dereito efectivo e real a unha vivenda digna. 
 
Na Galiza, autonomamente foron-se constituíndo plataformas e colectivos, pola necesidade aprémante da defensa da vivenda e contra os abusos bancarios. Logo constituímos unha  Coordenación Galega, sen perder a autonomía de cada colectivo e plataforma local.


Nove anos pasaron desde que naceu a PAH. Nove anos loitando para facer real o dereito á vivenda. Nove anos nos que paramos miles de desafiuzamentos e reacollido centos de familias. Nove anos nos que cambiamos leis e presentando mocións en concellos e comunidades autónomas. Nove anos cheos de trabas por parte do Partido Popular para que ese dereito á vivenda non sexa efectivo.


Dous millóns e medio de vivendas baleiras en todo o estado, 300.000 delas en territorio galego, 66.000 millóns de euros en rescatar a Banca que sigue especulando coa vivenda sen ofrecer ningunha contraprestación social. Políticos corruptos devorando recursos públicos. 60.000 desafiuzamentos no pasado ano 2017.


O Comité DESC (Dereitos Económicos, Sociais e Culturais) de Nacións Unidas, condenou a España por vulnerar o dereito á vivenda no caso dunha familia con fillos menores de idade, de 1 e 3 anos deixándoos na rúa durmindo nun coche durante 6 semanas.

O Estado Español tiña que presentar, no prazo de seis meses desde que o Comité DESC emitiu o seu ditame en xullo de 2017, unha resposta por escrito que incluíse información sobre as medidas tomadas tras o ditame e as recomendacións do Comité pero desatendeu completamente as recomendacións diste Comité en materia de vivenda e tampouco ofrece unha soa medida concreta para cumprir o ditame.

Para a PAH os Colectivos Stop-desafiuzamentos e outras organizacións que defenden o dereito a unha vivenda digna faise imprescindible:


• Un incremento orzamentario orientado a aumentar o parque de vivendas sociais de aluguer co fin de garantir o acceso e o reacollo de persoas sen recursos. Este incremento debe reverter o feito de que durante a crise económica e cando centos de miles de persoas perderon as súas vivendas, o Goberno reduciu desde 2009 o orzamento de vivenda en máis dun 70%.


• Reformas das leis procesuais, incluída a Lei de Enxuizamento Civil, para incrementar as garantías de protección do dereito á vivenda incluíndo o xuízo de proporcionalidade que obrigue aos xuíces para avaliar caso por caso a proporcionalidade e razoabilidade dos desafiuzamentos de vivendas que a xurisprudencia do Tribunal Europeo de Dereitos Humanos xa esixe.
• A adopción de protocolos que melloren a coordinación entre xulgados e servizos sociais orientados a garantir ás persoas sen recursos un aloxamento adecuado alternativo.


• A reforma da Lei de Arrendamentos Urbanos para reforzar os dereitos das persoas arrendatarias e protexer a súa seguridade á tenencia da vivenda.


Varias sentenzas do Tribunal de Xustiza da Unión Europea (TXUE) dan a razón a PAH que aseguramos dende o ano 1995 todos os despexos son ilegais por incumprimento da normativa 93/13 de protección consumidor e a propia constitución que no seu articulo 10.2 obriga a cumprir os tratados asinados polo Estado Español e que garante o dereito a unha vivenda digna no articulo 47.


O Estado Español atópase nunha crise do dereito á vivenda que está a afectar por centos de miles de persoas. España estrea así, paradoxalmente, na membresía do Consello de Dereitos Humanos para o período 2018-20, ignorando a súa obrigación de responder de maneira adecuada ao Comité


Pouco mellorou a situación estes nove anos, pola contra enfrontámonos a unha nova burbulla inmobiliaria, nos alugueres, propiciada polas políticas do PP coa creación das SOCIMI (Sociedades Anónimas Cotizadas de Inversión Inmobiliaria) creadas no ano 2014 con unhas condicións fiscais inmellorables para favorecer a entrada de fondos de inversión no mercado do aluguer para apropiarse do rentismo.


E por todo este abuso do Partido popular que decidimos resistir e rexistramos no Congreso unha lei de todas, a Lei de Vivenda PAH. Unha lei para que as familias non estean indefensas, unha lei con cinco demandas básicas:
· DACIÓN EN PAGO RETROACTIVA
· ALUGUER ALCANZABLE E ESTABLE
· STOP DESAFIUZAMENTOS
· VIVENDA SOCIAL
· SUBMINISTRACIÓNS GARANTIDAS (Luz, auga e gas)

Unha vez rexistrada esta Lei de Vivenda PAH no Congreso, o Partido Popular, apoiado por Ciudadanos, pretende vetar a Lei, é por iso polo que nos estamos mobilizando e o vindeiro sábado 3 de marzo, haberá unha grande Manifestación Estatal en Madrid. Na Galiza a Coordenación Galega de PAH e Colectivos Stop Desafiuzamentos e polo Dereito a Unha Vivenda Digna e Accesíbel, mobilizamos en todas as cidades galegas, en apoio a esa Lei Estatal e cinguimos forzas para que o Partido Popular non a vete e volva, de novo, a tombar as ilusións e o dereito a teito de miles de familias. É hora de dicir-lle ao Partido Popular que xa BASTA, por iso convidamos-vos a todas o próximo 3 de marzo a mobilizar-vos uns na Galiza nas diferentes cidades e quen poida á GRAN MANIFESTACIÓN que está convocada en Madrid.

Difunde a convocatoria, polos teus contactos, grupos de whatsApp, redes sociais...

¡Esperámosche o 3 de marzo!

Pode-se!









 

luns, 26 de febreiro de 2018

  SI NON SE SENTAN LEVANTAMOSNOS



Nove anos pasaron desde que naceu a PAH. Nove anos loitando para facer real o dereito á vivenda. Nove anos nos que paramos miles de desafiuzamentos e reacollido por centos de familias. Nove anos nos que cambiamos leis e presentado mocións en concellos e comunidades autónomas. Nove anos cheos de trabas por parte do Partido Popular para que ese dereito á vivenda non sexa efectivo.
 Pouco mellorou a situación estes nove anos, agora enfrontámonos a unha nova burbulla inmobiliaria e por iso rexistramos no Congreso unha lei de todas, a Lei de Vivenda PAH. Unha lei para que as familias non estean indefensas, unha lei con cinco demandas básicas:

 · DACIÓN EN PAGO RETROACTIVA

 · ALUGUER ALCANZABLE E ESTABLE 

· STOP DESAFIUZAMENTOS 

· VIVENDA SOCIAL

 · SUBMINISTRACIÓNS GARANTIDAS (Luz, auga e gas)

 Unha vez rexistrada esta Lei de Vivenda PAH no Congreso, estamos á espera de que o Partido Popular non a vete e volva, de novo, a tombar as ilusións e o dereito a teito de miles de familias. 
É hora de dicirlle ao Partido Popular que xa BASTA, por iso convidámosvos a todas o próximo 3 de marzo á GRAN MANIFESTACIÓN que estamos a preparar en Madrid. 
Ademais de vir podes facer moitas máis cousas. Preparamos este KIT GRÁFICO DE DIFUSIÓN con todos os carteis para que os imprimas e péguelos no teu barrio, compártalos nas túas redes sociais e/ou que os pases por todos os teus grupos de Whatsapp ou Telegram. Tamén podes compartir o evento de Facebook entre todos os teus contactos. Esperámosche o 3 de marzo en Madrid! Si se pode!

web pah: 

CASO PRÁCTICO DE ABUSO BANCARIO, nesta ocasión o Banco Santander, utilizando a cláusula de rescisión anticipada, todos os contratos de todas as entidades teñen esta cláusula, declarada abusiva polo T.X.U.E (Tribunal de Xustiza da Unión Europea) o 26 de xaneiro de 2017.



O 7 de febreiro solicítanos axuda un matrimonio que ten asinado dende o ano 2004 un préstamo con garantía hipotecaria co Banco Santander.

Solicitaron 72.000€, a pagar en 360 cotas, que rematarían de pagar no ano 2034. Dende o ano 2004 hasta a actualidade levan entregado 50.000€, a maior parte de intereses, restando por pagar de capital 35.000€.

Esta familia con unha unha filla menor a seu cargo fíxose cargo dos pagos ata xulio do pasado ano 2017 sen ningún problema. O negocio que tiñan foi a menos e xeraron unha débeda de 2600€ de cotas inpagadas do crédito hipotecario e 15.000€ a seguridade social.

A parella decide separarse e chegan a un acordo de boa fe facéndose el cargo dos pagos da débeda a seguridade social e ela continua cos pagos da cota hipotecaria residindo na vivenda coa menor.

No mes de xaneiro pretenden retomar os pagos pero atópanse con que no banco dinlles que a débeda xa non a xestiona a entidade financeira que agora ten que pagarlle a LUCANIA XESTIÓN unha empresa de recuperación de débedas.

O 9 de febreiro dirixímonos a sucursal do Banco Santander para facerlles saber que esta familia quer retomar pos pagos e chegar a un acordo que sexa razoable para as dúas partes e que impida que perdan a casa que ten case pagada.

O director da sucursal ponos o teléfono con un mediador de Lucania Gestión o que lle repetimos a intención de buscar un acordo para seguir pagando e ver como se pode negociar o pago dos 2600€ de cotas atrasadas. O mediador ante esta proposta advirte, en tono ameazante, que a única posibilidade é pagar toda a débeda atrasada. Nos solicitamoslle un mediador presencial e negase decindo que o único mediador é Lucania Xetión. Ante esta situación advertimolo que si non quere entrar en razón nos mobilizaremos para que a sociedade coñeza a aptitude do Banco Santander. O obxetivo é alonxar da familia a posibilidade de negociar a recuparación dos pagos. O colectivo non permite esto e solo recoñece como interlocutor os asinantes do contrato. Para o colectivo Sto-Desafiuzamentos Lucania Gestión non existe.

O 15 febreiro presentamos un escrito no oficina de Banco Santander onde contrataron o préstamo deixando constancia da intención de seguir co pago das cotas e buscar un acordo para pagar as cotas atrasadas en cantidades asumibles por esta muller. Tamén lle pedimos que suspendan o procedemento de execución hipotecaria si xa fora iniciado ou, non seu caso, que non o iniciaran. Advertindo que a cláusula en base a que inician o procedemento de execución fora declarada abusiva polo TXUE o 26 de xaneiro de 2017 por incumplir a Normativa Europea 93/13 de Protección o Consumidor e que estaba a espera de que o propio TXUE responda o Tribunal Supremo en cuestión plantexada sobre esta materia o 8 de febreiro do 2017.

Esta cláusula de rescisión anticipada que si non o impedimos se aplicaría este caso, pois todos os contratos hipotecarios teñen esta CLÁUSULA ABUSIVA. Permite o banco reclamarlle esta familia os 72.000€ que solicitaron cando tiñan acordado 360 cotas e un prazo de 30 anos para devolvelo. Con 6 cotas inpagadas o banco tería dereito a reclamar as cotas atrasadas e os interese de demora pero o que pretende e reclamar a totalidade do préstamo que falta por pagar máis as costas do procedemento de execución e intereses de demora nun momento de debilidade económica da familia para apropiarse da vivenda que logo volverá a vender, iso si, seguindo a reclamarlle a esa familia a débeda pendente.

Miles de familias perderon as súas vivendas sen opción por mor desta cláusula declarada abusiva por contraria a Normativa de Protección o Consumidor todo ante a pasividade dun goberno que se dedica a lexislar a favor da banca, da mesma banca que tivemos que rescatar con diñeiro da Sanidade, educación, dependencia e pensións.

Faremos todo o posible para que nesta ocasión non se repita e que esta familia non perda a súa vivenda. Si o Banco Santander non acepta un acordo razoable recordarémoslle que ten unha imaxe pública que pode deteriorarse pois son moitas familias as que lles prestan servizos que non lles gustaría que lles fixeran o que pretenden facerlle a esta.