venres, 22 de outubro de 2021

 REUNIÓN COA VALEDORA DO POBO ANTE A GRAVÍSIMA ACTUACIÓN DAS ENTIDADES FINANCEIRAS.


NOTA DE PRENSA.

O próximo luns día 25 Jose María Erauskin e Maite Ortiz, coñecidos por investigar e demostrar ante o Tribunal de Xustiza da Unión Europea a abusividade do Índice de Referencia dos Prestamos Hipotecarios I.R.P.H. Colaboradores de Stop Desafiuzamentos Guipúscoa e da coordinadora das P.A.H e colectivos Stop-Desafiuzamentos Galiza, así como de outros colectivos polo dereito a vivenda en todo o Estado, reuniranse coa Defensora do Pobo Galego en representación da Coordinadora Galega.

Tratarán varios temas relativos a dificultades para facer efectivo o dereito a vivenda pero neste momento queremos destacar, xa que temos varias familias nesta situación, o incumprimento por parte da entidade financeira //Abanca, e en xeral de todas as entidade financeiras, do Real Decreto-Ley 6/2012 De Medidas Urxentes de Protección dos Debedores Hipotecarios, coñecido como Código de Boas Prácticas, reformado pola Ley 1/2013 de Medidas para Reforzar a Protección dos Debedores Hipotecarios Reestruturación de Débeda e Aluguer Social.

Moitas entidades financeiras acolléronse voluntariamente, xa que o lexislador non o esixiu legalmente, o Real Decreto 6/2012 para aparentar unha mellor imaxe social pero están a incumprilo de xeito case sistemático. As medidas previstas no Anexo do Real Decreto actúan en tres niveis, medidas Previas, complementarias ou substitutivas a Execución hipotecaria e van dende a reestruturación da débeda para facilitar o pago, pasando por unha quita da débeda, ata a dación en pago e aluguer social. A entidade está obrigada ofrecelas no momento que se produce o impago e coñece as dificultades económicas do prestatario.

Jose María Erauskin e Maite Ortiz que levan un caso dunha compañeira do Ferrol con un crédito hipotecario no Banco Santander xa advertiron o Banco de España, no seu momento, diste incumprimento. Respostándolle o 21 de xuño de 2019 nun escrito de 18 páxinas onde conclúe o Banco de España que a entidade Podería ter quebrantado a normativa de ordenación e disciplina e, en todo caso, as boas prácticas bancarias.

En Ourense o caso dunha compañeira que leva litigando dende o ano 2014 con //Abanca, pide axuda a Stop-Desafiuzamentos Ourense o 14 de febreiro de 2018, estando o procedemento xa en fase de poxa, faise cargo José María Erauskin e Maite Ortiz. Remata con un auto favorable emitido o 18 de setembro de 2019, de Sobresemento do Procedemento de Execución Hipotecaria, xa que o procedemento iniciouse en base a cláusula de rescisión anticipada declarada abusiva polo Tribunal de Xustiza da Unión Europea o 26 de xaneiro de 2017. Neste auto o Xulgado de Primeira Instancia nº1 de Ourense ordena literalmente reintegrar a executada a situación anterior o despacho da execución para que poida seguir co pago do crédito, ademais liquida 902,46€ a seu favor e condenando a entidade a pagar as costas xudiciais. //Abanca que tiña a obrigación de ofrecerlle a nosa compañeira no ano 2014 acollerse o Código de Boas Prácticas, no momento do primeiro impago, evitándose o litixio. Non so non cumpriu con esta obrigación. Xa ditado o auto e liquidadas as costas, no 2019 Intentou adueñarse indebidamente do diñeiro das costas xudiciais destinándoas o pago do crédito, e sigue a día de hoxe sen cumprir co ditado no auto xudicial.

A gravidade dos feitos e tal en Galiza que, según Maite Ortiz e Jose María Erauskin, poderíasmos estar a falar de que máis da metade dos desafiuzamentos poderían terse evitado si se houbera cumprido o previsto neste Real Decreto, podendo chegar esta cantidade ata o 90% . Xa que unha das condicións para poder acceder o Código de Boas Prácticas e a relación do prezo da vivenda co número de habitantes da cidade onde este sita.

Lembramos que moitas entidades foron rescatadas, no caso de //Abanca con 9.000 millóns € diñeiro público, e agora permítense actuar desta maneira contra as familias. As vivendas das cales as expulsan rematan na S.A.R.E.B Sociedade para a xestión de Activos para a Reestruturación Bancaria, a maior inmobiliaria de Europa Intervida para soster os prezos a alza con 45.000 millóns de € de diñeiro público.

Por todo esto acudimos o amparo da Defensora do Pobo Galego a que de traslado o Poder Xudicial, e o lexislativo que lle competa, para rematar de xeito efectivo e definitivo con esta praxe das entidades financeiras que tanto sufrimento está a causar.




Debate na Televisión de Vigo sobre a proposta de Lei de Vivenda - O noso compañeiro Roberto Pereira membro da Coordinación de PAHs e STOPs da Galiza, participou na mesa de debate - Vídeo completo en dúas partes 

 xoves, 14 de outubro de 2021

 O noso compañeiro Roberto Pereira membro da Coordinación de PAHs e STOPs da Galiza, participou na mesa de debate, celebrada onte en TeleVigo, no programa (Vigo a debate) dirixido por Marci Varela.

TeleVigo

O Goberno quere poñer en marcha a que sería a primeira Lei de Vivenda da historia do noso país e nós queremos estudar que consecuencias terá a aprobación desta Lei na nosa comarca. Para iso contaremos coa opinión de:

- Diego Esquer, director territorial Noroeste e Baleares en Gesvalt Sociedade de Tasación.

- Pablo Campos, socio en Beneite Investimentos Inmobiliarias.

- Luís Blasco, vicepresidente de Adicae Galicia.

- Roberto Pereira, portavoz da Plataforma Stop Desafiuzamentos de Ourense.

PRIMEIRA PARTE.

 https://www.youtube.com/watch?v=M7YYYRa3nTU

https://www.youtube.com/watch?v=M7YYYRa3nTU

 

SEGUNDA E ÚLTIMA PARTE.

 https://www.youtube.com/watch?v=yiHzccx6KQM

https://www.youtube.com/watch?v=yiHzccx6KQM 

 

 

Valoracións da PAH sobre o acordo de Goberno de PSOE e Unidas Podemos sobre a Lei de Vivenda - A futura Lei de vivenda ten que garantir que este dereito nunca máis será esmagado 

domingo, 10 de outubro de 2021


  A futura Lei de vivenda ten que garantir que este dereito nunca máis será esmagado

O pasado martes facíase público que no Consello de Ministros se alcanzou un acordo en materia de vivenda entre os socios do Goberno de PSOE e UP.

Valoracións da PAH sobre o acordo de Goberno de PSOE e Unidas Podemos sobre a Lei de Vivenda

Desde a PAH, á espera de poder analizar en profundidade a totalidade do acordo asinado, explicitamos que a futura Lei de vivenda debería contemplar as medidas estruturais e de urxencia contidas na Proposición de Lei de Garantía do Dereito á Vivenda Digna e Adecuada que rexistramos o pasado xoves

No entanto, sobre as medidas coñecidas en materia de desafiuzamentos, lamentamos que non se incluíron ningunha das recomendacións que sistematicamente vén reiterando o Comité DESC da ONU nas súas repetidas condenas a España por vulneración do Dereito á Vivenda, xa que nin se inclúe o xuízo de proporcionalidade previo a un desafiuzamento, nin se prohiben os desafiuzamentos de familias vulnerábeis sen alternativa residencial. Tampouco se inclúe a obrigación a grandes tenedores de ofrecer alugueiro social a familias vulnerábeis antes de proceder a un desafiuzamento.

En relación ao control de alugueiros, non se garante a súa aplicabilidade ao conxunto do Estado, como permite o artº 149.1 da CE.

Pese a todo, o Goberno dispón dunha Lei xa rexistrada no Congreso: A Lei de Garantía do Dereito á Vivenda Digna e Adecuada, que debería servir de plataforma sobre a que traballar no trámite parlamentario, e que conta co referendo de máis de 150 organizacións de carácter social, sindical de pensionistas, de mozos, de consumidores, entre moitas máis, e que é espello do que a cidadanía ansía para afrontar o endémico problema de vivenda e a permanente situación de emerxencia residencial que sufrimos neste país.

A medida que se van coñecendo máis detalles podemos empezar a valorar o acordo, que dista moito de ser unha Lei estrutural que garanta o dereito á vivenda.

O Estado necesita, si quere ser estado avanzado, un punto de inflexión que se converta nunha mensaxe clara á poboación de que este dereito está realmente garantido para toda a cidadanía e non será nunca máis esmagado. Coa lei que presenta o goberno continuaranse violando os Dereitos Humanos ao continuar os desafiuzamentos de persoas vulnerábeis sen alternativa residencial e non ofrecerá solución real algunha para os máis de 79.000 desafiuzamentos que están por vir cando decaian as medidas excepcionais este 31 de Outubro. Tampouco soluciona as débedas para sempre que miles de familias teñen por non poder pagar a súa hipoteca, nin tan só soluciona a baixada de prezos nos alugueiros, nin responsabiliza aos bancos e fondos voitres rescatados con diñeiro público a que poñan as vivendas a disposición da cidadanía.

Temos unha mensaxe clara e alta para o presidente Pedro Sánchez e os seus socios de Goberno, Yolanda Díaz: Existe un clamor cidadán a lexislar dunha vez por todas medidas que freen a emerxencia residencial e poñan os cimentos para garantir o dereito á vivenda de toda cidadanía, traballen niso.


Fonte: PAH | 08.10.2021

✅ Boletín Oficial das Cortes Xerais (Congreso dos Deputados) Nº192-1. | 08.10.2021 | Proposición de Lei de Garantía do Dereito á Vivenda Digna e Adecuada. | Acceder/Baixar.

 

Presentamos e rexistramos a proposta alternativa ao Goberno en materia de dereito á vivenda - Máis de 150 entidades e 9 grupos parlamentarios esixen a Lei de garantía do dereito á vivenda digna e adecuada.

 

  sábado, 2 de outubro de 2021

https://www.youtube.com/watch?v=R2W2Z5kftNQ

 


  Stop-Desafiuzamentos, é unha das entidades que amosaron o seu apoio á iniciativa duna proposta de
Lei de Garantía do Dereito á Vivenda Digna e Adecuada.

Presentamos e rexistramos a proposta alternativa ao Goberno en materia de dereito á vivenda

Máis de 150 entidades e 9 grupos parlamentarios esixen a Lei de garantía do dereito á vivenda digna e adecuada


Esta Proposta de Lei foi elaborada por organizacións da sociedade civil que levan moitos anos traballando sobre o terreo a problemática da vivenda ante a falta de solucións e a escaseza de recursos por parte da administración pública, e conta co respaldo de máis de 120 organizacións de todos os ámbitos: sociais, sindicais, xuvenís, de pensionistas, de consumidores...

A nosa Lei de Garantía do Dereito á Vivenda Digna e Adecuada afronta os diferentes aspectos que se deben abordar si quérese garantir o Dereito á Vivenda e resolver a crise residencial que se arrastra no conxunto de nacións e pobos do Estado.

Para o seu rexistro, contamos co apoio dos partidos políticos Unidas Podemos, ERC, EH-Bildu, JuntsxCat, Máis País, CUP, Compromís, Nova Canarias e BNG, que comprometeron coas súas firmas o apoio tanto a esta lei, como ás medidas que contén.

Un paso adiante fronte ao bloqueo do PSOE

Pero esta lei non xorde dun conflito entre socios, senón dun conflito social que enfronta a poderosos lobbies financeiros e inmobiliarios que ven na vivenda unha forma de especulación e enriquecemento, co resto da sociedade: nos primeiros 6 meses de 2021 levamos acumulados

22.532 desafiuzamentos malia as medidas especiais de protección pola pandemia confirmando o carácter sistémico da urxencia residencial que sufrimos no Estado. Precisamente é un dos estados do mundo nos que as familias destinan maior proporción dos seus ingresos a pagar o alugueiro por mor das desproporcionadas subidas durante os últimos seis anos, feito que xerou un empobrecemento sistémico nos fogares inquilinos.

Por todo iso, as organizacións que defendemos a vivenda damos un paso adiante e rexistramos esta lei para garantir a protección do Dereito á Vivenda. Este xesto facémolo acompañadas dunha gran maioría social representada a través de máis de 120 organizacións sociais, sindicais, xuvenís, de pensionistas, de consumidores... en definitiva cunha transversalidade tan ampla como o é este Dereito.


O contido da lei

Esta lei desenvólvese en cumprimento dos compromisos internacionais do Estado en materia de Dereitos Humanos, así como do propio mandato constitucional, para garantir o Dereito á Vivenda e eliminar as trabas que impiden por centos de miles de cidadás o acceso a unha vivenda adecuada e digna.

A Lei que rexistramos hoxe se estrutura en nove títulos, cun total de 94 artigos, nos que se establecen as bases para facer efectivo o dereito á vivenda. Como aspectos fundamentais:

Establécese o Dereito á Vivenda como dereito subxectivo exixíbel para asegurar a súa protección, e establécense novas garantías xudiciais moi definidas para evitar o abuso de Dereito contra os habitantes susceptíbeis de desafiuzamento, o que foi condenado reiteradamente polos Tribunais de Xustiza Europeos e o Comité DESC de Nacións Unidas.

En materia de desafiuzamentos, a lei prohibe os desafiuzamentos a persoas ou familias vulnerables mentres non haxa garantía dun realoxo digno e adecuado, e obriga aos grandes propietarios a facer alugueiros sociais como opción prioritaria ante o desafiuzamento. Prohíbense expresamente os desafiuzamentos con data aberta e se lexislan diferentes medidas para evitar o sobre endebedamento, como son a dación en pago e limítase a responsabilidade ao ben hipotecado incluíndo maior selectividade a unha segunda oportunidade e lograr deixar atrás a lei hipotecaria inxusta que se levou por diante o soño de miles de familias e das súas avalistas.

En materia de alugueiros, a lei presentada, complementa unha regulación dos alugueiros flexíbel en base a un índice de mercado co obxectivo de limitar e baixar o prezo das rendas para que supoñan un custo asumible para a maioría da poboación. Así mesmo, a renovación automática e obrigatoria dos contratos de arrendamento a condición de que a inquilina cumpra coas súas obrigas e o arrendador non precise da vivenda para goce propio ou dun familiar. Os honorarios, serán sempre a cargo da parte arrendataria.

No ámbito do sinfogarismo, a Lei establece o Dereito á Vivenda como Dereito subxectivo e garante a protección inmediata en aloxamentos adecuados para toda persoa que caia ou se atope en situación de sinfogarismo.

✔ En canto ao parque de vivenda pública, co obxectivo de protexelo e amplialo prohíbese a súa venda e fíxase un obxectivo de solidariedade urbana do 20% antes do ano 2050 para mobilizar vivenda mediante diferentes ferramentas como son a cesión obrigatoria, o tenteo e retracto de grandes propietarios como pode ser a SAREB e entidades financeiras rescatadas con diñeiro público en 2009.

Así mesmo garántese o acceso a subministracióna básicos, creando unha tarifa social e prohibindo os cortes de auga, luz ou gas a persoas en exclusión residencial.

Para finalizar a Lei desenvolve a participación cidadá en políticas de vivenda e abórdase o réxime de control e sancionador para desenvolver as diferentes medidas explicadas.

Este conxunto de medidas estruturais son necesarias para revertir un modelo anti social de vivenda baseado no trasgase sistemático de diñeiro público a petos privados, sen xerar ningún valor ao patrimonio público (a libre especulación) que levou a decenas de miles de persoas a perdelo todo ante a inacción dos diferentes Gobernos.

Neste momento e cos apoios parlamentarios que xa se comprometeron a apoiala, só a negativa do PSOE impide que o Dereito á Vivenda pase a estar protexido con todas as garantías.

Agradecemos aos partidos asinantes o seu compromiso para defender dentro do Congreso a aprobación desta Lei de Garantía do Dereito á Vivenda, e esiximos ao PSOE que se poña tamén ao lado da cidadanía e achaie o camiño para a aprobación desta Lei, comezando por axilizar o seu paso pola Mesa do Congreso e por dar luz verde votando Si á súa toma en consideración.

Pola nosa banda desde hoxe mesmo comezamos a organizarnos para redobrar a presión e mobilizar á poboación xeral para conseguir este obxectivo e garantir o acceso a unha vivenda digna, adecuada, alcanzábel e accesíbel.

Pode-se!


Consulta a Lei e a campaña en iniciativaleyvivienda.com.

Fonte: PAH.


xoves, 18 de febreiro de 2021

 Manifesto da Iniciativa por unha Lei que Garanta o Dereito á Vivenda.

 


Movementos de vivenda, sindicatos laborais, Mareas, Pensionistas, Sanidade, ONG e decenas de organizacións, facemos fronte común de presión #ante o anuncio da inminente Lei de Vivenda anunciada polo PSOE.
 
O Goberno está a preparar a chamada Lei polo Dereito á Vivenda; de feito, parece que o borrador da lei entrará no Consello de Ministros de maneira inminente e remitirase de inmediato ao Congreso para o seu debate e aprobación. 
 
Tras 42 anos de absoluta vulneración deste dereito humano, debemos remarcar que a nova Lei será papel mollado se non protexe e garante de maneira efectiva o Dereito en todo o territorio. Non deixaremos escapar a oportunidade que brinda a elaboración da primeira lei estatal na materia para conseguir un avance histórico na cobertura deste dereito fundamental.
 
A crise habitacional é innegable: Máis de 32.000 persoas sufrindo sinhogarismo, 12 millóns de persoas en risco de exclusión social, máis de 1 millón de desafiuzamentos entre 2008 e o 3 Tr do 2020, moitos agravados con cláusulas abusivas e executados cunha lexislación contraria aos estándares europeos sen importar que houbese menores ou anciáns dependentes. Por iso, as abaixo asinantes non estamos dispostas a permitir que sexan o sector financeiro, as grandes inmobiliarias e os fondos voitre quen dite o texto desta Lei. Contra as presións dos especuladores, chamamos á xente do montón a sumarse á mobilización necesaria para asegurar a protección deste Dereito humano no noso país.
 
En España, o 36,1% da poboación destina máis do 40% dos seus ingresos ao pago de vivenda e subministracións básicos, e outros miles de fogares novos nin sequera poden formarse, de feito unicamente o 18,5% da poboación entre 18 e 29 anos emancipouse polas enormes dificultades para acceder e manter unha vivenda estable. 
 
Mentres segundo o INE (2011) hai 3,4 millóns de vivendas baleiras, moitas delas en mans de grandes garfos, o Parque de Vivenda Pública e Social é entre 7 e 10 veces menor que o doutros países desenvolvidos de Europa.
 
No estado español as vivendas sociais representan un 2,5% do parque de vivendas principais, nada que ver coas porcentaxes dalgúns países europeos da nosa contorna (Holanda 30%, Austria 24%, Reino Unido 17,6%. Francia 16,8%).
 
Despois de entregar máis de 60.000 millóns de diñeiro público para o rescate bancario que non foron devoltos, é de xustiza que a nova Lei faga fronte á emerxencia habitacional que sufrimos. Garantindo, así, unha vivenda para quen o necesite mediante un orzamento suficiente en políticas de vivenda pública e establecendo mecanismos legais que obriguen, aos responsables financeiros da crise inmobiliaria e aos grandes garfos de vivenda, a asumir responsabilidade social e evitar novas burbullas especulativas.
 
Levamos demasiados anos sufrindo a quen pon os seus beneficios privados por encima da vida e saúde de millóns de persoas. É o momento de que as Administracións públicas asuman a súa responsabilidade e cumpran coa súa deber de protexer e garantir un dereito humano que é básico para asegurar a integridade física, a dignidade, o acceso a outros dereitos fundamentais e o desenvolvemento persoal que todos nos merecemos.
 
As organizacións asinantes deste manifesto unimos forzas para lanzar unha campaña estatal de mobilización cidadá e conseguir que a Lei polo Dereito á Vivenda inclúa como mínimo estas 8 medidas de aplicación directa en todo o territorio:
 
1) A lei debe garantir o dereito a unha vivenda digna, alcanzable, accesible e adecuada como dereito subxectivo, garantindo que esta protección sexa efectiva e evitando que ningunha persoa sufra situación de sinhogarismo.
 
2)Stop desafiuzamentos de persoas vulnerables sen alternativa de vivenda digna e adecuada, así como a obrigación de alugueiro social estable para os grandes garfos e no resto de casos reacollo digno e adecuado a cargo dos poderes públicos.
 
3)Asegurar e ampliar o parque público de alugueiro social, como mínimo ao 20% do conxunto de vivendas en vinte anos, facendo fronte á emerxencia habitacional de forma prioritaria. 
 
4)Regulación estatal de alugueiros a prezos adecuados aos salarios da poboación en cada zona do territorio. Modificación da lei de arrendamentos urbanos para dar protección e estabilidade aos inquilinos do conxunto do país.
 
5)Garantir as subministracións básicas de auga, luz, gas e acceso ás telecomunicacións para evitar a fenda dixital como parte dunha vivenda digna.
 
6)Garantir unha segunda oportunidade efectiva para os fogares con débedas hipotecarias, e desenvolver medidas contra o sobreendeudamiento e os abusos financeiros e inmobiliarios.
 
7)Ampliación orzamentaria para vivenda social e políticas sociais de vivenda ata chegar á media europea de parque público, destinando como mínimo o 2% do orzamento estatal. Asignación dunha parte suficiente dos fondos europeos de recuperación a este obxectivo.
 
8)Participación activa da poboación en toda a política de vivenda e urbanismo.
 
É imprescindible que a Lei polo Dereito á Vivenda incorpore estas demandas de afectadas e sociedade civil, que afectan á dignidade das persoas e aos Dereitos Humanos, blinde as lexislacións autonómicas máis progresistas e de cumprimento, dunha vez ao PIDESC e aos ditames de Nacións Unidas e dos Tribunais Europeos, sen atrasar a súa aplicación a desenvolvementos normativos posteriores. 
 
Por imperativo constitucional e estatutario corresponde ás Comunidades Autónomas definir e desenvolver as políticas de vivenda, pero o establecemento das condicións básicas que garantan a igualdade dos cidadáns no exercicio do dereito constitucional á vivenda é competencia irrenunciable do Estado, debendo ser comúns as bases deste dereito esencial, conforme ao disposto no artigo 149.1.1.a de a Constitución.
 
Existe unha maioría social e tamén parlamentaria que apoia estas medidas, pero temos claro que só coa mobilización de toda a poboación conseguiremos que esta Lei sexa a garantía do Dereito á Vivenda. 
 

domingo, 24 de xaneiro de 2021

Real Decreto-ley 1/2021, de 19 de enero, de protección de los consumidores y usuarios frente a situaciones de vulnerabilidad social y económica.

 

O Real Decreto-Lei 1/2021, de 19 de xaneiro, de protección dos consumidores e usuarios fronte a situacións de vulnerabilidade social e económica, publicado no BOE núm. 17, de 20/01/2021, na disposición final primeira, modifica o recente Real Decreto-lei 37/2020, de 22 de decembro que a súa vez modificaba nalgúns aspectos o Real Decreto-lei 11/2020, de 31 de marzo, de medidas urxentes para facer fronte ás situacións de vulnerabilidade social e económica no ámbito da vivenda.

domingo, 27 de decembro de 2020

O Decreto Stop Desafiuzamentos sae descafeinado fronte á emerxencia habitacional; o lobby financeiro impón a dirección ao Goberno de Sánchez, amparados por Economía e Xustiza. 
 
  Unha vez analizado no BOE a Real Decreto-lei 37/2020, do 22 de decembro, de medidas urxentes para facer fronte ás situacións de vulnerabilidade social e económica no ámbito da vivenda, desde a PAH vemos, como aspectos negativos:
 
 A curta duración da súa vixencia, só ata o fin do vixente estado de alarma. Desde a PAH sabemos que as consecuencias socio-económicas da crise sanitaria vai ser máis prolongada, por iso seguiremos insistindo que debe ter vixencia, polo menos, ata o 31-12-2021 ou ata a publicación da Lei de Vivenda Estatal que responda as demandas da PAH. As compensacións que se establecen para grandes posidores, quen xamais nos compensaron do rescate na crise anterior.
 
 É unha inmoralidade e un disparate que se destine diñeiro público á banca rescatada pendente de devolver 65.000 millóns e a fondos voitre e socimis, quen se permite o luxo de non pagar impostos ao estar en paraísos fiscais ou ter un trato fiscal de favor. 
 
Non entendemos nin aceptamos esta cesión do Goberno a corporacións cuxo único obxectivo é gañar canto máis diñeiro mellor, permitindo que a vivenda sexa obxecto de especulación en lugar dun dereito con función social. Tamén alertamos que se caeron da protección algunhas das situacións de ocupación forzosa, á que por necesidade víronse obrigadas familias vulnerables, a quen ningunha Administración Pública foi capaz de ofrecerlles unha alternativa de vivenda digna e adecuada, e para as que, ao contrario que para os grandes posuidores, non se establece compensación algunha.
 
 As presións dos lobbies financeiro/inmobiliarios sobre os ministerios de Calviño e Campos, lograron en parte, os seus obxectivos. Con todo, como aspectos positivos a mobilización conseguiu a prohibición dos desafiuzamentos de alugueiro, tanto por falta de pagamento como por finalización de contrato (aínda que só sexa, de momento, ata a finalización do estado de alarma), ou os de precario ou recuperación da posesión por distintas vías do artigo 250.1 LAC (civís), para persoas cuxa vulnerabilidade comezase tamén antes da pandemia. E, aínda que con algunhas lagoas este decreto garante que non poidan ser cortados as subministracións básicas a moitas persoas vulnerables. 
 
Desde a PAH anunciamos que seguirá habendo desafiuzamentos tras este decreto, por iso seguiremos loitando por conseguir a extensión da prohibición a todas as familias vulnerables sen alternativa de vivenda digna e adecuada, e cunha duración temporal suficiente como para que as Administracións Públicas dispoñan de Parque Público para poder ofrecer esas alternativas e recuperen vivenda da banca para o alugueiro social. Empezamos xa, poñéndonos inmediatamente en contacto co Goberno para trasladar o noso absoluto rexeitamento a estas modificacións, ao obxecto de que se emenden nunha próxima corrección de erros no BOE. O contrario, será froito da presión da banca e grandes empresas ao Goberno, e vannos a ter totalmente enfronte.
 
 
Síntese xurídica do contido completo deste Decreto en materia de vivenda
 
 1. Desafiuzamentos de alugueiros Suspensión de desafiuzamentos. Novo prazo: 
 
desde a entrada en vigor do RDL ata o fin do estado de alarma (09/05/21). Agora, ata o 31/01/21). Vincúlase a suspensión á prórroga do estado de alarma do RD 956/2020. Se se prorrogase unha vez máis, deberíase engadir para estender o prazo. 
 
 Clarifica por primeira vez que afecta tanto a desafiuzamentos por falta de pagamento como finalización de contrato. Se non hai data de lanzamento, pódese pedir a suspensión da vista. 
 
 A parte demandada debe acreditar vulnerabilidade, de acordo ao artigo 5 do RDL 11/2020. O arrendatario debe acreditar ALGUNHA das situacións dos supostos das letras a) e b): Pase a estar en situación de desemprego (de forma extensiva, interpretamos que se xa se atopaba en paro, entra igual), ERTE, ou reducise a súa xornada por motivo de coidados, en caso de ser empresario, ou outras circunstancias similares que supoñan unha perda substancial de ingresos, cumprindo uns límites de ingresos o mes anterior. Que a renda do alugueiro + gastos e subministracións básicas ≥ 35% dos ingresos netos do conxunto da unidade familiar. Gastos e subministracións básicos = subministracións de electricidade, gas, gasoil para calefacción, auga corrente, telecomunicación fixa e móbil, e contribucións á comunidade de propietarios, todos eles da vivenda habitual. Cando o demandado acredite a súa situación de vulnerabilidade, o LAJ (secretario xudicial) comunicarallo ao demandante en 10 días (2 semanas sen festivos), quen pode acreditar tamén vulnerabilidade ou risco de situarse nela. 
 
Unha vez recollidos todos os escritos, o LAJ comunicará a situación aos Servizos Sociais, quen en 10 días (2 semanas sen festivos) deberán valorar a vulnerabilidade das partes e indicar as medidas para tomar. O xuíz, unha vez dispoña de toda a documentación do caso, deberá ditar auto acordando a suspensión se a vulnerabilidade está acreditada. Se non o está, tirará adiante co procedemento. O auto debe indicar que unha vez deixe de estar en vigor o estado de alarma, os prazos renovaranse automaticamente. Se se acredita a vulnerabilidade, a Administración ten que adoptar as medidas que se indiquen no informe de Servizos Sociais (haberao?) durante o prazo de suspensión (é dicir, durante o estado de alarma). Cando se adopten as medidas (pasará algunha vez?), a Administración comunicarao ao Tribunal para que levante a suspensión en 3 días.
 
 
 
2. Suspensión doutros desafiuzamentos Prazo
 
desde a entrada en vigor do RDL ata o fin do estado de alarma (09/05/21). Abarca: precario, ocupación, execución de títulos xudiciais. Finalmente non entran procesos penais. Suxeitos afectados: persoas xurídicas e persoas físicas con máis de 10 vivendas. Redacción confusa: “pertenzan a persoas xurídicas ou a persoas físicas titulares de máis de dez vivendas”. Requírese que as xurídicas tamén sexan titulares de máis de 10 vivendas, Loitemos para que se interprete así en Xulgados.
 
 Persoas afectadas deben cumprir cos supostos da letra a) do art. 5 do RDL 11/2020: Pase a estar en situación de desemprego (de forma extensiva, interpretamos que se xa se atopaba en paro, entra igual), ERTE, ou reducise a súa xornada por motivo de coidados, en caso de ser empresario, ou outras circunstancias similares que supoñan unha perda substancial de ingresos, cumprindo uns límites de ingresos o mes anterior. 
 
O Xuíz deberá tomar a decisión ponderando as seguintes circunstancias: Entrada ou permanencia motivada por situación de extrema necesidade, valorando o informe de Servizos Sociais. Cooperación dos ocupantes coa Administración para buscar unha alternativa. Ademais no fogar deberá atoparse algunha persoa que cumpra co seguinte: Dependente Vítima de violencia contra a muller Menor de idade O LAJ, unha vez recollida a documentación, trasladaraa ao demandante/denunciante e aos Servizos Sociais, quen deberá emitir informe en 15 días (3 semanas sen festivos). Se a situación de vulnerabilidade queda acreditada, o Xuíz ponderará as demais circunstancias e ditará auto no seu caso acordando a suspensión do lanzamento ata a finalización do estado de alarma. Se non se acredita a vulnerabilidade, non cumpren requisitos ou se dan outras circunstancias (que a continuación resumimos), o procedemento tira para adiante. 
 
 Durante a suspensión, a Administración deberá tomar as medidas indicadas no informe se se cumpren a situación de vulnerabilidade ou outras adecuadas para “satisfacer a necesidade habitacional” da persoa e “que garantan o seu acceso a unha vivenda digna”. 
 
Circunstancias que non permiten a suspensión: Vivenda de persoa física que sexa domicilio habitual ou segunda residencia. Vivenda de persoa xurídica cedida a persoa física para domicilio habitual ou segunda residencia. Entrada ou permanencia consecuencia de delito Indicios racionais de que se están realizando actividades ilícitas (narco-pisos, proxenetismo…). Ocupación posterior á entrada en vigor do RDL. Vivendas públicas ou privadas destinadas a vivenda social.
 

  3. Compensación para arrendadores (pequenos e grandes posuidores) afectados pola suspensión do desafiuzamento.

 Só se poderá pedir compensación se a Administración non tomou as medidas do informe de Servizos Sociais en 3 meses. 

 Valor medio de alugueiro de vivenda na contorna (vía índices de referencia ou outros criterios obxectivos). 

Súmanse gastos correntes acreditados (IBI, subministracións, comunidade…). 

Compensación desde a suspensión ata o seu levantamento ou fin do estado de alarma. Non ata a data do desafiuzamento.

  Se o prezo medio do alugueiro é superior á renda do alugueiro, compensarase coa renda do alugueiro. 

Non distingue entre pequenos ou grandes posuidores. 

 A solicitude poderá realizarse ata 1 mes despois do fin do estado de alarma e o arrendador deberá presentar escrito coa cantidade adecuada de acordo ao comentado antes. 

 Compensación a cargo do Plan Estatal de Vivenda 2018-2021 e xestionada polas CCAA.

 

4. Compensación para propietarios dos demais casos (ocupación) 
 
Só se poderá pedir compensación se a Administración non tomou as medidas do informe de Servizos Sociais en 3 meses. 
 
Só se poderá pedir compensación se o propietario acredita que a suspensión do lanzamento supuxo un prexuízo económico ao atoparse a vivenda ofertada en venda ou alugueiro antes da entrada no inmoble dos ocupantes.
 
 Valor medio de alugueiro de vivenda na contorna (vía índices de referencia ou outros criterios obxectivos). Súmanse gastos correntes acreditados (IBI, subministracións, comunidade…). 
 
Compensación desde a suspensión ata o seu levantamento ou fin do estado de alarma. Non ata a data do desafiuzamento.
 
 A solicitude poderá realizarse ata 1 mes despois do fin do estado de alarma e o arrendador deberá presentar escrito coa cantidade adecuada de acordo ao comentado antes.
 
 Compensación a cargo do Plan Estatal de Vivenda 2018-2021 e xestionada polas CCAA.

 

 

Real Decreto-ley 37/2020, de 22 de diciembre, de medidas urgentes para hacer frente a las situaciones de vulnerabilidad social y económica en el ámbito de la vivienda y en materia de transportes.

 https://www.boe.es/diario_boe/txt.php?id=BOE-A-2020-16824&fbclid=IwAR0YhcLiv5tk-XNi17X57ugtMU_cRGlX4JTZchTijWpT3RL0xq0PDDRJ4Io