EN MEMORIA DE TODAS AS VÍTIMAS DA AVARICIA INMOBILIARIA
MARICARMEN NON MORREU NA SÚA CASA
Pola memoria a dignidade e o dereito a vivenda.
Maricarmen Morreu.
Tiña 87anos era unha muller loitadora pero fraxil .
Levaba máis de setenta anos vivindo na mesma casa dennde que entrara
nela sendo unha nena. Aquela casa era súa memoria. Alí medrou,
coidou os seus, envelleceu e gardou toda a súa vida.
Pero Botarona.
Despois de pagar mási de mil mensaulidades.
Despois de anos de procedementos, recursos, medo e
angustia.
Desois de convertir os últimos anos da súa vida nunha
batalla para conservar o seu fogar.
O 23 de setembro sacárona da súa casa. Aquil memso día
tivo que ser hospitalizada. Estaba fisica e emocionalmente agotada.
Non volveu sair do hospital.
Dúas semanas despois , Maricarmen morreu.
Existe unha relación política, social e humana que
ninguen pode negar na súa morte:
Uhanha anciá fraxil, anos de angustia, a expulsión
violenta do seu fogar , o esgotamento e a hospitalización inmediata
non son feitos alleos á súa morte.
Forman parte dunha mesma historia.
O certificado médico non poderá escribir a palabra
desafiuzamento pero tampouco recollerá as noites sin durmir , o
medo, a humillación nin o golpe brutal de ser expulsada da casa onde
construira toda a súa vida.
A pobreza enferma
A soidade enferma.
A angustia enferma.
Perder o fogar tamén enferma.
E as veces pode contribuir a matar.
A solución chegou. Conseguiraseun acordo para que
Maricarmen regresase á súa casa.
Pero chegou tarde, demasiado tarde.
Maricarmen non é a primeira antes houbo moitas persoas
que se suicidaron diante dunha orde delanzamento ou despois de perder
a súa vivenda.
Lembramos a Carlos Midón a Amaia Egaña a Olga Matute,
a Javier. Lembramos as persoas cuxos nomes no chegaro os xornais.
O sucidio nunca ten unha unica causa pero tampouco
podemos chamarlle ¨traxedia persoal¨ o resultado dun sistema que
somete persoas vulnerables a unha presión insoportable e despois
borra as súas propias responsabilidasdes.
Un desafiuzamento non é un expediente, unha demanda ou
un cambio de pechadura. Detrás hai peroas maiores arrancadas do seu
barrio. Nenos que mudan de escola. Familias separadas. Persoas
enfermas. Vidas enteiras metidas en bolsas de plástico.
Por eso non permitiremos que Maricarmen noticia durante
unha horas e mañá.
Non queremos condolencias senmedidas.
Non queremos acordos que chegan tarde.
Non queremos que acobiza se esconda detrás dunha
sentenza ou unha sociedade mercantil.
Unha sociedade decente non expulsa a unha muller de 87
da casa onde viviu durante sete décadas.
Unha sociedade decente non espera a que esté
hospitalizada par topar unha solución.
Unha sociedade decente non protece mellor a
rendabilidade dunha empresa que a vida dunha peroa fraxil.
POR ISO RECLAMAMOS UN ESCUDO HABITACIONAL PERMANENTE.
Ningunha perrsoa vulnerable pode ser desafiuzada da súa
vivenda habitual sin unha alternativa digna.
Nin por impago de alugueiro.
Nin por impago de hipoteca.
Nin por finalización dun contrato.
A banca, os fondose o rentismo deben asumir a súa
responsabilidade.
Maricarmen pediunos dende o hospital:
¨Defendede o que é voso seguide loitando¨ seguide
loitando.
E iso faremos !!!!
Transformaremos a dor en memoria.
A memoria en indignación.
A indignación en organización.
Maricarmen morreu, pero a súa voz non srá expulsada.
Maricarmen non se esquece !
Nin un desafiuzamento sen alternativa !
Nin unha Maricarmen máis !
VIVENDA PARA VIVIR !!!!
CERCA DA TÚA CASA TRAILER: É indecente Silvia Pérez Cruz.
A PAH naceou no ano 2009
milleiros de familias oganizaronse longo do territorio de todo o
estado entorno a pah e os colectivos stop desafiuzamentos. A estafa
inmobiliaria provocada pola liberalización do chan feita por José
María Anar en 1998 rematou co estourido da burbulla inmobiliaria en
2008. O resultado foron milleiros de familias perderon os seus
fogares mentres se rescataba entidades financeiras con diñeiro
público.
O longo distes anos resistimos mentres a sociedade
parecía adormecida como si non houbera pasado nada. Despexos,
suicidios sufrimento, silenciado en medios. O recente despexo
perpetrado por un fondo voitre que lanzou a Maricarmen do seu fogar
voltou adespertar a conciencia cidadá, esperemos que desta sexa a
definitiva. Maricarmen axudada polo Sindicato de Inquilinos loitou o
longo de 7 anos e finalmente foi desapexada. A hipocresía do
Concello e da Comunidade de Madri chega a tal límite que permiten o despexo sin alternativa e
cando comproban que a mobilización pode danar a súa imaxe danlle
unha alternativa habitacional.
Sindicato de inquilin@S chama a ir a unha folaga
xeral. Dende iste humilde colectivo celebramos iste chamado pero co
sufrimento que levamos visto o longo de anos obriganos a facer unha
reflexión e voltar a mirada o pasado recente para comprender que se
cometeu un erro imperdoable.
Cando a PACDP Plataforma pola Auditoría Cidadá da Débea Pública,
na que nos participamos, se mobilizaba nos asno 20011 co lema ¨NON DEBEMOS NON
PAGAMOS¨ non o pago da débeda sin auditoría.
No seguinte
contexto: Zapatero e Rajoy reformaban a constitución para
priorizar o pago da débeda pública nos presupostos. De seguido
M.Rajoy crea a SAREB Sociedad
de Gestión de Activos Procedentes de la Reestructuración Bancaria.
Conocida popularmente como «banco
malo», unha sociedad anónima
española creada en noviembre de 2012 durante a estafa financeira.
M.Rajoy liberal coas ganancias intervencionista coas
perdas dilapidou 74.000 dos 76.000 millóns do FONDO DE PENSIÓNS boa
parte foi para a SAREB. Con iste ENXENDRO INMOBILIARIO trasnferian
diñeiro publico a CONSTRUCTORAS E BANCOS e istes apalancaban na
SAREB as vivendas para que non caeran o prezo, resumindo
SOLIDARIZARON AS PERDAS DE BANCOS E CONSTRUCTORAS.
MOMENTO ESTRATEXICO cando a Plataforma pola
Auditoría se mobilizaba ¨non debemos non pagamos¨ iste era o
momento de PARAR O PAÍS. Si tiñamos que asumir a débeda
transferida dos bancos DEBERÍAMOS ESIXIR ALGO A CAMBIO:
.Investigación da quebra das caixas de aforro, o
51% do sistema do aforro do Reino de España foi privatizado
"detriora baixa o prezo e privatiza.
.Enxuizar os Directivos e Consellos por levalas a
suposta quebra.
.Investigar a venda de debeda subordinada e titulos
preferentes a particulares. Estafa masiva para liberar os inversores
iniciais diste producto, fundamental para alimentar a especulación
inmobiliaria.
.Impedir a creación da SAREB si o negocio da compra
venda actuaba coas reglas do libre mercado agora o prezo da vivenda
debería axustarse o prezo da demanda. Houbérase repartido entre
particulares e non deixarlla en bandexa os fondos voitres.
.Frenar os desafiuzamentos e abalar a morosidade de
familias e non os bancos .
Nada desto se fixo. Os fondos como BLAK STONE,
asesorado por José María Aznar botella, logo de que a súa Nai
vendera 3000 vivendas publicas do IVIMI, entraron a mercar en MASA as
mellores vivendas da SAREB. M.Raoy rematou o seu intervencionismo
modificando as SOCIMI que pasaron de tributar o 25% o 19% e para non
deixar nada sin facer. Mudou a Lei de Arrendamentos Urbanos baixando
a duración dos alugueiros de 5 a tres anos. Os fondos subiron os
alugueres de 400 e 600€ a 1500€ e os que non podían pagar
despexaronos.
As mobilizacións da PAH e os Colectivos
Stop-desafiuzamentos chegaron a un nivel que en Europa premiaron a
PAH polo activismo social a prol da vivenda digna.
M.Rajoy en 20015 creou a Ley Orgánica
4/2015, de 30 de marzo, de protección de la seguridad ciudadana.
Para frear os mobilizacións. A día de hoxe, foi modificada pero
sigue en vigor, o goberno prometera derogala.
Houbo moitísimas Maricarmen antes, en Ourense temos
varias mulleres que viviron o mesmo. Dende stop-desafiuzamentos
Ourense celebramos que volten as mobilizacións e a proposta de folga
xeral, pero somos moi consciente de que chegan moi tarde. Xa os
voitres encheron o fol con moito... moitísmo sufrimento, demasiado
sufrimento e fixeronse fortes.
Aínda así faremoslle fronte !!!!
Sabíamos o que estban facendo e nunca demos un paso
atrás, RESISTIMOS !!!!
Por qué a folga xeral non foi antes de todo iste sufrimento
???
Sindicatos e formacións políticas estatolátricas
deberan resspostar esta pregunta pois dende 2009 ata 20019 arderon as
rúas !!!!
Nesta mobilización demos a coñecer o inminete
despexo, o día 29 de outubro, dunha muller con doenzas mentais e
escasos recursos. Vai a ser despexada sin que Cocello de Barbadás nin
a Delegación de Vivenda da Xunta, o IGVS, lle deran unha saída digna
a día de hoxe !!
sábado, 12 de abril de 2025
MANIFESTACIÓN POLO DEREITO FUNDAMENTAL A UNHA VIVENDA DIGNA 5 DE ABRI 2025.
Hoxe voltamos as rúas a defender o dereito a unha vivenda digna. Esta loita xa dura dende o ano 2009. A sociedade, en xeral, debeu por pe en parede cando foi da estafa financeira de 2008 e non o fixo. Rescataouse a banqueiros e construtores corrutos. Vendo que esa gran estafa saíalles gratis, decidiron entrar de cheo no extractivismo rentista. Mariano Rajoy Brey, M.Rajoy, creou a S.A.R.E.B en 2013 e eliminou a tributación das S.I.C.I.M.I no 2012 pasando de tributar do 25% o 0%. O capital si hai negocio e ninguén llo impide faino, así de simple, Daquiles polvos istes bulleiros.
Que cada quen pense onde estivo todos istes anos, stop-desafiuzamentos e a pah de todo o estado nunca deixamos as rúas, onde se conquistan os dereitos e se corrixen os abusos !
A autoxestión e a fraternidade son o camiño, sinxelo, pero imposible para quen ten mirada vertical !!!
Amosamos a nosa solidaridade co pobo Palestino. Si alguén sufre o drama da vivenda son iles, vendo como o sionismo destrue as súas vidas e os seus fogares en masa. Un xenocidio televisado. Non co noso silencio !!!!
ESIXIMOS O INMEDIATO CUMPLIMENTO DOS ARTIGOS 10 E 47 DA CONSTITUCIÓN !!
SÁBADO 5 DE ABRIL NA DELEGACIÓN DO I.G.V.S
SÁENZ DÍEZ 1
DENDE O ANO 2009 a
Plataforma de Afectados pola Hipoteca a (P.A.H) e os Colectivos
Stop.desafiuzamentos de todo o Estado veñen loitando contra os
ABUSOS FINANCEIROS, que son A CAUSA da imposibilidade de acceder a
vivenda digna e os DESAFIUZAMENTOS a CONSECUENCIA.
O salto dos FONDOS DE
INVERSIÓN da ESPECULACIÓN INMOBILIARIA na COMPRA-VENDA, causada
pola LIBERALIZACIÓN DO CHAN de 1998 e a REFORMA DAS CAIXAS DE AFORRO
E O SISTEMA FINANCEIRO DE 2002 feitas por JOSÉ MARÍA AZNAR, o
EXTRACTIVÍSIMO RENTISTA nos ALUGUEIROS , Propiciado pola reforma
das S.O.C.I.M.I (Sociedades Anónimas Cotizadas de Inversión
Inmobiliaria) no 2012 e creación da S.A.R.E.B (Sociedad de Gestión
de Activos Procedentes de la Reestructuración Bancaria) no 2013
feita por MARIANO RAJOI, deu como resultado unha situación de
EMERXENCIA HABITACIONAL de tal maneira que tanto os actuais prezos
dos ALUGUEIROS como os de COMPRA DE VIVENDA sexan imposibles de
soportar, obrigando a poboación a reorganizarse e volver a saír as
rúas, nesta ocasión para REMATAR DEFINITIVAMENTE COA ESPECULACIÓN
INMOBILIARIA.
Mentres a Unión
Europea recoñecía a loita da PAH co Premio Cidadán Europeo
2013. O partido popular tratounos a PAH e os Colectivos
Stop-Desafiuzamentos de terroristas, e para frear as crecentes
mobilizacións aproba a Ley Orgánica 4/2015, de 30 de marzo, de
protección de la seguridad ciudadan. Esta lei foi calificada pola
ONU e o Consello de Europa como antidemocrática, xa que cargos
políticos podían impoñer sancións elevadísimas por tipos
delictivos que antes aparecian recollidos no código penal, sendo o
sistema xudicial que impuña esas sancións. Cargándose de facto a
separación de poderes.
Dezaseis
anos de loita 2009 A 2023 deron como resultado unha serie de
conquistas de lexislación positiva que si ben non é suficiente non
debemos esquecer xa que antes as condicións eran terriblemente
peores. Ningunha destas foi aprobada nos gobernos do partido popular
e ciudadanos:
1º
– O CONCEPTO DE VULNERABILIDADE. O recoñecemento do concepto
vulnerabilidade social ante procesos de desafiuzamento tanto
hipotecarios como de aluguer. Primeiro forzamos convenios autonómicos
co Consello Xeral do poder Xudicial e finalmente foron incorporados
a lei de vivenda para que os xuíces poidan actuar de oficio si se
alega vulnerabilidade social. Solicitando informes os servizos
sociais antes de proceder os lanzamentos. O procedemento anterior
consistía en despexar sen contemplacións, eso si alí estaban a
PAH e Stop-Desafiuzamentos para sinalalos e forzar unha alternativa
habitacional antes do despexo. Os desafiuzamentos sempre están
ligados a precariedade económica así a pah e os colectivos
stop-desafiuzamentos ademais de acompañar as familias nos peores
momento das súas vidas empoderándoas e axudándoas nos problemas
concretos. Mobilizámonos en campañas de nadal no acendido de luces
ata acadar o Real Decreto
897/2017, de6 de octubre,por el que se regula la figura
del consumidor vulnerable, el bono social y otras medidas de
protección para los consumidores domésticos de energía eléctrica.
Créase o bono social térmico. Establecese a prohibición do corte de suministros a familias vulnerables.
2º
– UNHA NOVA LEI HIPOTECARIA. De 2019 Ley
5/2019, de 15 de marzo, reguladora de loscontratos de crédito
inmobiliario.
Forzamos a revisión completa do sistema hipotecario Español que se
rexía por unha lei de 1808 refundida por Franco en 1946, e
demostramos que todos os contratos hipotecarios por adscrición, sen
negociación, dende a entrada en vigor da DIRECTIVA EUROPEA DE
PROTECCIÓN O CONSUMIDOR do ano 1993, ERAN ABUSIVOS E ILEGAIS, sen
excepción. Permitían desafiuzar a familias icumplindo o dereito a
tutela xudicial efectiva recollido no articulo 24.1 da Constitución
Española, como advertía o Tribunal Xustiza da Unión Europea en
cuestión prexudicial, no ano 2013, na Sentenza Mohamed Aziz. Como
medida da nova lei destaca a imposibilidade de incoar un procedemento
de execución hipotecaria antes de 12 cotas impagadas. Sendo insuficiente esta lei, dende o noso punto de vista,
pois non encara de maneira efectiva a Dación en Pago, nin as
débedas permanentes nas que quedan as familias.https://www.boe.es/buscar/act.php?id=BOE-A-2019-3814
Coa
lexislación anterior, con un impago avisábase, e o terceiro
impago, sen ningunha consideración, lanzábase. En moitos casos,
entidades financeiras que foran rescatadas con diñeiro público, incoaban
o procedemento de execución, que remataba coa expulsión da familia
da vivenda, a perdida da mesma, e unha débeda de por vida. Todo sen
existir no deito civil español ningunha opción de oposición a o
titulo executivo. Pero alí estiveron a PAH e Stop para sinalalo e
corrixilo.
3º
– A PRIMEIRA LEI DE VIVENDA. Tras a ILP que levamos ao Congreso en
2013 avalada por 1,5 millóns de firmas e que o PP transmutou en Lei
1/2013, rexeitada polo T.X.U.E (Tribunal de Xustiza Da Unión
Europea) en varias ocasións. Despois de ser vetada o 27 de marzo de
2019 polo goberno do PP con Ciudadanos volvemos cunha lei
elaborada polas familias afectadas, que abordaba globalmente os
problemas actuais do acceso á vivenda no Estado Español: os
desafiuzamentos, o endebedamento para sempre, a carencia de parque
público de vivenda, os alugueiros e a pobreza enerxética. Despois
de anos de presión e esforzo, a nosa iniciativa logrou o 30 de
setembro de 2021, avalados por 9 formacións políticas do Congreso,
rexistrar o noso propio texto de lei que si garantía o exercicio do
dereito á vivenda e cuxa toma en consideración foi rapidamente
rexeitada polo PSOE. Finalmente o PSOE promulga Ley
12/2023, de 24 de mayo, por el derecho a la vivienda.
Froito
desa potente loita, dáse un paso adiante e as Administracións
empezan a recoñecen o valor social da vivenda. Pero, por desgraza, o
dereito á mesma segue sen estar garantido. Por iso, somos realistas
ao recoñecer que o paso é máis curto do que podía e debía ser,
e do que terminará sendo. Por isto e moito máis, temos claro que a
nosa loita non acaba aquí e será aínda máis forte a partir de
agora. Foi o movemento de vivenda o que nos trouxo ata este día, e é
o movemento de vivenda o que seguirá conquistando dereitos, á parte
de defender os que xa fomos gañando.
POR TODO ISTO, E
COÑECEDORES DE QUE AS COMPETENCIAS EN MATERIA DE VIVENDA SON
EXCLUSIVAS DAS COMUNIDADES AUTÓNOMAS ESIXIMOS AS COMUNIDADES
AUTÓNOMAS, O ESTADO E AS ADMINISTRACIÓNS LOCAIS O CUMPRIMENTO DOS
ARTÍGOS 10 E 47 DA CONSTITUCIÓN E POLO TANTO AS SEGUINTES MEDIDAS:
1ºInmediata
DECLARACIÓNen todos o estado e nos distintos niveis administrativos de EMERXENCIA HABITACIONAL. Medidas de
emerxencia para impedir que ningunha familia adique máis de un
terzo dos seus ingresos a gastos de vivenda., para poder enfrontar
esta emerxencia habitacional e os desafiuzamentos, e avanzar no
seguintes propostas:
a) Aluguer Social
Obrigatorio inmediato para FONDOS DE INVERSIÓN e S.O.C.I.M.I.S
(Sociedades Anónimas Cotizadas de Inversión Inmobiliaria) e
grandes posuidores. Incremento da presión fiscal progresiva as
vivendas baleiras dos mesmos. Expropiación de uso no caso de
incumprir cos porcentaxes de aluguer social.
b)Prohibición
inmediata de acumulación de vivendas de uso turístico,
ningún propietario poderá adicar máis de 1 vivenda a uso
turístico, incremento da presión fiscal estas vivendas. Sancións
económicas ás vivendas turísticas non rexistradas.
c) Paralización dos
desafiuzamentos sen alternativa habitacional de familias ou
persoas vulnerables. Cargo do custe do aluguer, a espera de
alternativa, ás administracións públicas autonómicas, cando o
despexo esté xudicializado, que non teñan prevista alternativa
habitacional para familias vulnerables, nos casos de pequenos
propietarios.
d) Prohibición
inmediata das empresas privadas de desocupación pois estas
mesmas poderían sustentar mafias de ocupación en aras de manter
o seu negocio. Inmediata Reforma lexislativa de tal maneira que os
despexos ou desocupacións solo poidan ser executadas por orde e
en comitiva xudicial. Regulación axeitada do concepto ocupación.
2º Consideración
definitiva e protección en todas as capas administrativas e
lexislativas do dereito a vivenda como dereito humano
fundamental como indican literalmente os artigos 10 e 47 da
constitución Española e os tratados internacionais asinados polo
Estado Español.
3º Consideración
de vivenda social como vivenda pública a perpetuidade.
Regulación do concepto vivenda digna e adecuada que inclúa os
suministros básicos.
4ºInmediata posta en funcionamento da axencia Estatal de vivenda que
vele polo cumprimento diste dereito coordinada coas administracións
autonómicas e locais de tal maneira que as políticas de vivenda e
chan cumpran co mandato constitucional, dereito fundamental .
5ºInclusión do
sinfogarismo nas políticas de vivenda, revisión do concepto de
albergue municipal. Inclusión da saúde mental e as adicións como
estratexia na organización dos mesmos, deseño reforma e
construción de novos albergues adaptados as diferentes
problemáticas socias de tal maneira que a dignidade humana estea
garantida, eliminado capas administrativas e superposicións de
ongs. Maior eficacia e simplificación das axudas sociais eliminando
trabas administrativas no acceso as mesmas. Unha axuda axeitada e
mellor que 10 axudas insuficientes
6ºPlans
permanentes de Recuperación e rehabilitación de vivendas baleiras
dende todos os niveis administrativos .
7ºAumento do
parque público de vivenda do actual, 1,6% das vivendas principais,
isto esixe a construción de 1.391.783 vivendas, ata chegar á media
europea do 9,3% de vivendas principais, segundo datos do Eurostat
recolleitos polo Observatorio da Vivenda do Ministerio de
Transportes. O aumento de chan para reserva de vivendas de
protección social (do 40 ao 50% da edificabilidade en nova
urbanización e o 50% no chan urbanizado para actuacións de reforma
ou renovación da urbanización). Os Municipios
con demanda residencial acreditada superior á media do Estado deben
dispoñer, no prazo de 20 anos, dun parque mínimo de vivendas
destinadas a políticas sociais do 20% respecto ao total de vivendas
principais existentes.
8ºInmediata disposición de
vivendas municipais de emerxencia para casos de desafiuzamentos de
familias vulnerables. Protección dos pequenos propietarios que non
teñan máis de 1 vivenda en aluguer. As diferentes
administracións local ou autonómica asumiran o custo do aluguer
unha vez seña decretada a vulnerabilidade social no xulgado si a
administración correspondente non ten prevista vivenda de
emerxencia para ofrecer alternativa habitacional no caso de
desafiuzamento. Programas con propietarios particulares para
promover a cesión a concellos dando garantías.
SOBRE A VIVENDA COMO
DEREITO HUMANO FUNDAMENTAL, A PAZ SOCIAL E O SUPREMO DEREITO DO SER
HUMANO A REVELARSE CONTRA A TIRANÍA E A OPRESIÓN NO CASO DE NON SER
PROTEXIDO POR UN RÉXIME DE DEREITO.
A constitución do
Estado Español do 1978 regula o dereito a vivenda no Titulo
Primeiro, Derechos y Deberes Fundamentales, como un
dereito fundamental, así o articulo 47 reza:
Todos os españois
teñen dereito a gozar dunha vivenda digna e adecuada. Os poderes
públicos promoverán as condicións necesarias e establecerán as
normas pertinentes para facer efectivo este dereito, regulando a
utilización do chan de acordo con o interese xeral para impedir a
especulación. A comunidade participará nas plusvalías que xere a
acción urbanística dos entes públicos.
Xa que iste articulo 47
está dentro do capitulo terceiro da C.E Principios Rectores de la
política social y económica determinados formacións políticos de
dereitas e neoliberais, como o Partido Popular e Vox, Acóllense o
capitulo terceiro para sustentar a vivenda como un elemento de
mercado e non como un dereito fundamental.
Para solventar esta
dualidade interpretativa sobre os dereitos fundamentais recollidos
titulo primeiro, o propio lexislador deixa establecido, como deben
ser interpretados, e vincula a paz social do país a esta
interpretación. Así o arrtigo 10.1 e 10.2 da C.E expoñen:
Título I. Dos
dereitos e deberes fundamentais:
Artigo
10.1 A dignidade da persoa, os dereitos inviolables que lle
son inherentes, o libre desenvolvemento da personalidade, o respecto
á lei e aos dereitos dos demais son fundamento da orde política e
da paz social.
Artigo 10.2 As
normas relativas aos dereitos fundamentais e ás liberdades que a
Constitución recoñece interpretaranse de conformidade coa
Declaración Universal de Dereitos Humanos e os tratados e acordos
internacionais sobre as mesmas materias ratificados por España.
Si consultamos a
Declaración de dereitos humanos no seu articulo 25 determina o
dereito de todo ser humano a unha vivenda digna e no seu preámbulo
no paragrafo 3 considera un supremo recurso rebelarse contra a
tiranía e a opresión de non ser protexidos por un réxime de
dereito.
Declaración dereitos
humanos:
25 1. - Toda persoa
ten dereito a un nivel de vida adecuado que lle asegure, así como á
súa familia, a saúde e o benestar, e en especial a alimentación, o
vestido, a vivenda, a asistencia médica e os servizos sociais
necesarios
Preambulo Declaración Dereitos Humanos, paragrafo 3
- Considerando esencial que os dereitos humanos sexan protexidos por
un réxime de Dereito, a fin de que o home non se vexa compelido ao
supremo recurso da rebelión contra a tiranía e a opresión.
O Pacto internacional dos
dereitos económicos, sociais e culturais no seu artigo 11 e o
Convenio Europeo para a protección dos dereitos humanos e das
liberdades fundamentais.
1. Os Estados Partes no
presente Pacto recoñecen o dereito de toda persoa a un nivel de vida
adecuado para si e a súa familia, mesmo alimentación, vestido e
vivenda adecuados, e a unha mellora continua das condicións de
existencia. Os Estados Partes tomarán medidas apropiadas para
asegurar a efectividade deste dereito, recoñecendo a este efecto a
importancia esencial da cooperación internacional fundada no libre
consentimento.
ALGUNHAS IMAXES DE ANOS DE LOITA POLO DEREITO AUNHA VIVENDA DIGNA E CONTRA A POBREZA ENERXÉTICA.
Maite Ortiz e José María Erauskin de Abogados Res Donostia -SanSebastián Guipúzcoa. Colaboradores e amigos. Imprescindibles nesta loita na cidade de Ourense. Xunto a eles outros compañeiros como Roberto e María Ourense, colaboraradors altruístas co colectivo, sin a súa axuda non poderíamos ter feito o que fixemos.
A PAH estala no Congreso contra a nova Lei de crédito
inmobiliario
Os servizos de seguridade expulsaron da sala aos militantes da
Plataforma de Afectados pola Hipoteca que acudiron para protestar ante a
aprobación do Proxecto de Lei reguladora de contratos de crédito
inmobiliario, que tachan de continuista coa política do PP e de ignorar a
xurisprudencia europea.
En 2018, contra os acordos do supremo en materia hipotecaria sempre sensible os intereses das entidades financeiras pero ignorando o dereito a vivenda recollido nos articulos 10 e 47 da Constitución.
En marzo de 2015 , despois de impedilo en 2 ocasións,
realizouse o despexo dunha compñeira con un fillode 1 ano. O non ter vivenda de emerxencia no Concello nin no IGVS fomos as compañeiras de
Stop-desafiuzamentos Ourense quen lle costeamos unha vivenda para
estabilizala e que puidera seguir coa súa vida,
0 28 de decembro de 2016 Levamos unha moción de vivenda a Deputación. Dende
o colectivo Stop-Desafiuzamentos Ourense agradecemos a oportunidade
que se nos ofreceu dende o BNG para dar apoio a moción que hoxe
presentamos, que recolle propostas básicas para os
colectivos que loitamos polo dereito efectivo a una vivenda digna e
contra a pobreza enerxética.
Feito
este agradecemento queremos remarcar o carácter apartidista do noso
colectivo como un dos seus principios básicos.
Comezaremos expoñendo o caso dunha compañeira que estivo preto de ser
desafiuzda por un organismo público, o I.G.V.S, que ten a obriga
constitucional de velar polo cumprimento do dereito a unha vivenda
digna, por ter a Xunta de Galicia a competencia exclusiva nesta materia,
no territorio galego. Imaxinemos como pode ser a situación no caso de
desafiuzamenos bancarios ou por impago de aluguer cando son as propias
administracións as que desafiuzan sen dar opcións.
Campaña contra a pobreza enerxética no acendido das luces de nadal novembro de 2016.
Os
Recitais e os mercadiños solidarios permitíanos conseguir finaciamento
para axudar asfamilias que o precisaban, esí como pagar os materiais
das campañas.
O 19 de decembro de 2015 Acción a nivel estatal "as 5 da PAH" 18:00h en todas as Prazas das
cidades e vilas do estado. En Ourense saímos a rúa a repartir
información para a xudar a cidadanía a reflexionar, ¿quen defende os
seus intereses? ¿quen os dos poderes financeiros e os plutócratas?.
1.- DACIÓN EN PAGO RETROACTIVA: Poñer fin ás débedas para sempre, a
débedas ilexítimas, garantir o dereito para volver a empezar. Rescatemos
a persoas, non á banca.
2.- ALUGUER ALCANZABLE: O aluguer como unha opción de vida segura, estable e a un prezo alcanzable.
3.- STOP DESAFIUZAMENTOS: Nin unha familia máis na rúa.
4.- VIVENDA SOCIAL: Poñer fin aos pisos baleiros en mans da banca
creando un parque público de aluguer. Non se entende que haxa xente sen
casas e casas sen xente.
5.- SUBMINISTRACIÓNS GARANTIDAS: Non máis cortes de auga, luz e gas.
A PAH e Os Colectivos Stopdesafiuzamentos organizaronse na Coordinadora Galega PAH-STOP que nos permite secundar accións en todo o territorio galego.
A finais de 2014 contactounos unha familia afectada por un posible
desafiuzamento, por impago de cota hipotecaria pola cantidade de 7000€,
coa entidade financeira Bankia. En xaneiro do ano 2015 presentouse un
escrito acolléndose a negociación no marco do Real Decreto ley 6/2012.
No mes de maio de 2015 a entidade financeira Bankia acepta a solicitude
e fai unha proposta que esta familia considera razoable. No mes de
setembro de 2015 o mediador hipotecario da oficina que levara o caso en Ourense é desprazano a Oviedo.
Asignase unha nova mediadora en Vigo, coas dificultades que isto ten
para esta familia, pero ademais esta nova mediadora de Bankia, nunha
aptitude carente de empatía, negase a aceptar as condicións
anteriormente propostas pola entidade, por escrito, pretendendo que esta
familia pague unha cota que neste intre resulta inasumible para a
mesma.
A actitude desta entidade financeira intervinda con
22.000 millóns de € de diñeiro público , de facto nacionalizada, por
tanto pertencente a cidadanía. Non lle permite a unha familia facer os
pagos a medidas das súas posibilidades.
Novembro de 2015 Recentemente aprobouse en asemblea secundar esta campaña e
presentaronselle as propostas a Ourense en Común (incidimos no
apartadísimo do colectivo pero agora os únicos, no concello de Ourense
que son sensibles con estas demandas son Ou-Común, antes foi o BNG)
para levar estas propostas o pleno de decembro.
Pero non é
suficiente estas demandas teñen que entrar en campaña, a xente debe
saber que está disposto a defender cada quen, logo non vale deixarse
menear polo neoliberalismo. Presentamos I.LP galega polo dereito a vivenda digna., Rexeitada polo Partido Popular Gelgo, foi a primeira ILP pola vivenda autonómia anterior a catalana.
Mercadiños solidarios.
As necesidades de loxística (almacenamento de roupa, obxectos...etc),
non podíamos seguir a almacenar as doazóns en casas de compañeiras,
obrigounos a alugar un local para tentar seguir adiante co mercadiño
solidario.
Como temos dito en outras ocasións este mercadiño permítenos sacar unha
pequena financiación para o colectivo, agora unha parte irá destinada o
pago do aluguer, pero o fundamental e que pos roupa en bo estado e de
boa calidade, a que non se lle daba uso, a disposición de persoas que a
precisan.
O martes 8 de setembro 2015 presentouse a nova campaña, Esixencias PAH, coa
que pretendemos que os partidos políticos que se presentan ás eleccións
xerais do 20 de decembro comprométanse cunha listaxe de medidas de
mínimos para garantir o dereito á vivenda e poñer fin aos
desafiuzamentos e a pobreza enerxética, forzando a inclusión das nosas
demandas nos programas electorais dos partidos políticos e a buscar o
compromiso de cumprimento destes puntos.
1. Dación en pago retroactiva.
2. Aluguer estable e alcanzable (Reforma da Lei de alugueres).
3. Vivenda accesible (Movilizacion de vivenda vacia e aluguer social).
4. Subministracións básicas garantidas.
5. Creación dun observatorio da vivenda.
Con Ada Colau en Compostela o 18 de decembro do 2014.
Compartimos cea e falamos de candidaturas cidadás e da súa esperiencia en Guanyem Barcelona.
Contra a Ley De Seguridade Ciudadana - lei Mordaza. 20 - decembro - 2024.
Concentración no IGVS 9-12- 2024Reclamando vivenda social para unha compañeira con un fillo de 1 ano que ia a ser desafiuzada.
Sábado 2 de Novembro 2013 comeza a recollida de alimentos e artigos de
hixiene nos partidos do Clube Baloncesto Pabellón Ourense Feminino na
Liga Feminina.
ASI SE NOS ESTAFOU E REPRIMIU :
Ley 6/1998, de 13 de abril, sobre régimen del suelo y valoraciones.
Ley 16/2012, de 27 de diciembre, por la que se
adoptan diversas medidas tributarias dirigidas a la consolidación de
las finanzas públicas y al impulso de la actividad económica.
